Κι αν η ζωή με χίλιους τρόπους σε ξεγέλασε Χαμογέλασε , στον ήλιο χαμογέλασε...

Κάθε πρωί ο ήλιος σε φωτογραφίζει
κάθε αχτίδα του κι ένας φακός με φλας
Θα σε μαλώσω που το βλέμμα σου δακρύζει
Προς το φακό σου είπα πρέπει να γελάς

Κι αν η ζωή με χίλιους τρόπους σε ξεγέλασε
Χαμογέλασε , στον ήλιο χαμογέλασε...

Όταν βουρκώνει ο ουρανός κι αρχίζει μπόρα
ο αφέντης ήλιος πάντα βρίσκεται εκεί
Το πιο καλό χαμόγελό σου τότε φόρα
Σε σημαδεύουνε αόρατοι φακοί

Πικρό το χθες, αλλά χθες ήτανε και πέρασε
Χαμογέλασε, στον ήλιο χαμογέλασε...

Μόνο στα όνειρα μπορώ να σε αγγίζω

Σ ανύποπτο χρόνο
στο νου μου σε φτιάχνω
σα μυστικό θησαυρό
Με ό,τι δε μου πες
γεμίζω σελίδες
ίσως στις λέξεις σε βρω
Θολώνω τη μέρα
στον ήλιο που σβήνει
το πρόσωπό σου να δω
Στα σύννεφα απλώνω
ουράνιο τόξο
γέφυρα να ρθεις εδώ

Μόνο στα όνειρα
μπορώ να σε αγγίζω
ν αφήνεις χρώμα
πάνω στο δικό μου γκρίζο
Και κάθε αυγή που το σκοτάδι
θα παλιώνει
κι άλλη παράσταση στην πρόβα
θα τελειώνει

Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
μόνο στα όνειρα
μπορώ να σε αγγίζω
Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
αφήνεις χρώμα πάνω
στο δικό μου γκρίζο

Αυτό που με θλίβει
κρατάω κρυμμένο
σ ένα συρτάρι κλειστό
τραγούδια εικόνες
κι όσα μαζί σου
θα θελα να μοιραστώ
Θολώνω τη μέρα
στον ήλιο που σβήνει
το πρόσωπό σου να δω
Στα σύννεφα απλώνω
ουράνιο τόξο
γέφυρα να ρθεις εδώ

Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
μόνο στα όνειρα
μπορώ να σε αγγίζω
Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
αφήνεις χρώμα πάνω
στο δικό μου γκρίζο

Στίχοι Θανάσης Βούτσινος
Μουσική Μιχάλης Χατζηγιάννης