Καποτε ο Πηλέας ειδε μπροστα του τη Θετιδα και την ερωτευτηκε τρελλα, ομως αυτος ηταν θνητος και η Θετιδα αθανατη ηξερε πως ο ερωτας αυτος ηταν καταδικασμενος ομως τον βασανιζε η Θεικη της ομορφια, ετσι ρωτησε τον σοφο Χειρωνα τι θα μπορουσε να κανει. Ο Χειρων τοτε του ειπε στο ιδιο μερος σαν τη δει τη νυχτα να χορευει να την πιασει σφιχτα στην αγκαλια του και να μην την αφησει σε οτι και να γινει και ας γινει λιονταρι και ας γινει φιδι, φωτια η νερο για να ξεφυγει να μη λυσει τη λαβη του, τη λαβη που του εμαθε ο ιδιος ο Χειρωνας και απο αυτον πηρε το ονομα της "Χειρωνειος λαβη" η λαβη αυτη (οπου η μια χουφτα γαντζωνει μεσα στην αλλη) τον βοηθησε και τελικα νικησε και πηρε για γυναικα του την αθανατη θετιδα. Εικόνα: Ο Πηλέας καταβάλλει τη Θέτιδα με τη "μαιάνδριο ζεύξη χειρών ή χιρώνιο λαβή"! Εσωτερικό ερυθρόμορφου κύλικα που χρονολογείται γύρω στο 500 π.Χ. Δ. Μουσείο Βερολίνου.
Ο μαίανδρος είναι ένα γραμμικό παράγγελμα για μάχη ενάντια στο αδύνατο! Μια υπέροχη σχηματική υπενθύμιση ότι στα δύο σου "χέρια" κρατάς το μυστικό της νίκης. Είναι ένα αιώνιο σύμβολο νίκης, που το χαρίζει η ελληνική αρχαιότητα στην πανανθρώπινη ελπίδα της τελικής απελευθέρωσης απ’ τη δουλεία όλων ανεξαιρέτως των αρχαίων και νεότερων "θεών".
Νια νια νια..... Χο χο χο, Χοντρούλακες όλου του κόσμου,ήρθε η εποχή σας, ντυθείτε όλοι άγιοι Βασίληδες Χο χο χο λα ..... Χριστούγεννα και πάλι, είναι γιορτή μεγάλη δώρα με το τσουβάλι, και μπάσκετ με τον Γκάλη, θα αγοράσω δέντρο που ναν αληθινό, Μπας και φύγει το βρωμόδασος και κτίσω σπιτικό, Μετά απ’ τις γιορτές που θα’ χει ξεραθεί, στο σκουπιδοκαδο τ’ ακουμπάω με στοργή, στα εποχιακά θα κάνω τον σουλάτσο, να πάρω τα στολίδια και γιρλάντες ένα μάτσο, Και οι μπάλες για το δέντρο ακρίβεια τρελή σαν να χουνε αυτόγραφο του Χατζηπαναγή. Πήρα και λαμπιόνια, τα μισά ήταν χαμένα και λεγα δεν θα πιάσουν κορόιδο εμένα, και έχω ένα Σάββατο να πάρω όλα τα δώρα και το συγκεκριμένο, ψωνάει όλη χώρα, Τα παιδιά θέλουν παιχνίδια που ‘χουν δει στην τηλεόρα, και ο παππούς ρολόι για να μετρά την ώρα, η γυναίκα δεν ζητάει πλέον δώρα από τον άντρα, του παίρνει την πιστωτική την φέρνει τηλεκάρτα, και μένα θα μου κάνουν δώρα πφφφ γαμάτα, ένα σέτ γραφείου, μπρελόκ και μιά γραβάτα. Ε ρε φράγκα που ξοδεύω να ευχαριστώ τα πλήθη, και σου λεν ο Αϊ Βασίλης πως δεν είναι παραμύθι.
Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα! Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα!
Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ότι ένα πάρτι ξεκινά, Και όλοι τα περιμένουν για να πάρουν δώρα απ’ την δουλειά, Έρχεται ο Αϊ Βήτα όμως έχει αδειανά τα σακιά, μπαίνει απ’ την καμινάδα και σουφρώνει τα ασημικά.
Στα κανάλια στην τιβί, στο σήμα τους φυτρώνει γη, χώσε Βέφα συνταγές, πώς να γίνει ο κουραμπιές, Ρεπορτάζ απ’ την Βαρβάκειο τα αποκαλύπτει ούλα, Ορνίθι μας πουλάνε Νίκο μου για γαλοπούλα, Χριστουγεννιάτικες ταινίες σε επανάλα το ‘’the bone’’ Για χιλιοστή φορά θα δούμε Homealone. Εκπομπές γιορταστικές, με λαϊκούς τραγουδιστές, Σποτάκια Κόκα Κόλα με αρκούδες πολικές, στο ράδιο last Christmas I gave you my heart, but the very next day you gave it away.
Τα Χριστούγεννα σημαίνουν πάρτι ,γκομενάκια και πιοτοί, και ο ζιγκουλας στον δρόμο σήμερα μυρίζει γιασεμί.
Τρίγωνα κάλαντα σ’ όλη την γειτονιά, Ντρίίγκ το κουδουνέτο πριν απ ΄τις 9, Όλη την νύχτα σκάβουνε δίπλα τον μετροπόντικα, και ‘χω απ’ το χάραμα τρίγωνο και μελόντικα, λαμβάνω sms με κλισε ευχές απο κάτι ξεχασμένους και γκόμενες παλιές, πήρα και λαχείο ένας στους δυό κερδίζει, μα είμαι πάντα ο ‘’δυό’’ η τύχη δεν γυρίζει, γι’ αυτό ενημερώνω το ελάφι του Αϊ Βήτα, ότι δεν παίζει φέτος φλουρί μα ούτε πίτα
Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ότι ένα πάρτι ξεκινά, Και όλοι τα περιμένουν για να πάρουν δώρο απ’ την δουλειά, Έρχεται ο Αϊ Βήτα όμως έχει αδειανά τα σακιά, μπαίνει απ’ την καμινάδα και σουφρώνει τα ασημικά
Χριστός γεννάτε σήμερα στης Βηθλεέμ την πόλη Εκεί κοντά στις περιοχές που σκοτώνονται όλοι Στις ειδήσεις γκρινιάζει όλ’ η κοινωνία Φτώχεια καταραμένη δεν έχουμε μια Μα το βράδυ της παραμονής πληρώνουν τα Doubledot Και τρέχουν στα σκυλάδικα σαν ζόμπι σαν ρομπότ Μια ζωή την έχουμε απόψε ρε Βαγγέλη Όπα τσιφτετέλι στον Θάνο τον Πετρέλη Συγγενείς που βλέπω μόνο μια φορά τον χρόνο Στο τραπέζι φαμελιάς, παραμονή πρωτοχρονιάς Και αν δεν μετράμε αντίστροφα την αλλαγή του χρόνου Φράγκα μετράμε αντίστροφα που θα χουμε του χρόνου Στις δώδεκα και τέταρτο η κίνηση φριχτή Όπως το Σχηματάρι τριημέρου επιστροφή Οκέι, εντάξει αφήνω το αμάξι σε ένα κασκαντέρ Και μέχρι να χαράξει είν ’ο Λαμπρούκος Μπαλαντέρ Όλη νύχτα στο ‘’Βαλέ’’ κάνω προσευχή Μπας και τούτη η χρονιά πιο μαλακα μας βγει
Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα! Έρχεται το ελάφι το ελάφι του Αϊ Βήτα!
Τα Χριστούγεννα σημαίνουν ότι ένα πάρτι ξεκινά, Και όλοι τα περιμένουν για να πάρουν δώρα απ’ την δουλειά, Έρχεται ο Αϊ Βήτα όμως έχει αδειανά τα σακιά, μπαίνει απ’ την καμινάδα και σουφρώνει τα ασημικά.
Ξύπνησα μες στον ύπνο μου κι άκουσα δυο φωνές Η μία μου 'πε ξέχνα τη και πάψε πια να κλαις Μα η άλλη ήταν η δικιά σου μέσα απ' του ύπνου, του εφιάλτη οι γραμμές Μου 'λεγε αγάπη μου κοιμήσου
θα 'μαι κοντά σου όταν με θες
Τα χρόνια είν' αμέτρητα μα είν' η ζωή μικρή Συνήθισα να σ' αγαπώ συνήθισες και συ
Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο ένα φτηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές Για να χωράει κάπου ο πόνος τις νύχτες όταν μένω μόνος Τις σιωπές μου να μετράω να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες Θα 'μαι κοντά σου όταν με θες
Το παραμύθι τελείωσε κι αρχίζει η ζωή Αχ να 'ταν η αλήθεια σου σαν ψέμα αληθινή Τι να την κάνω τη ζωή μου στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου να σε πιστέψει πάλι απ' την αρχή
Να σε πιστεύει όταν μ' αγγίζεις τις νύχτες όταν ψιθυρίζεις Όταν λες θα 'μαι κοντά σου όταν με θες
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας Πρώτη εκτέλεση: Φίλιππος Πλιάτσικας
Νύχτες Σαββάτου με σαξόφωνα ιδρωμένα. Άνεμος φέρνει τα τραγούδια και τα παίρνει. Ήσουν δικιά μου μια στιγμή και ύστερα ξένη Πίστη και άρνηση στα δυο σου μάτια ένα.
Άστεγοι άγγελοι με την βροχή στο αίμα Φωτιές ανάβουν στις πλαγιές του φεγγαριού Όσα μου έκρυβες, μου τα πες με ένα ψέμα Την νύχτα που έτρεμες σαν φλόγα του κεριού
Δεν με πειράζει έτσι είναι το παιχνίδι Βάλε τη μάσκα σου για ακόμα ένα ταξίδι Στα δίκτυα του έρωτα όσοι έχουνε πιαστεί Μόνο στα λάθη τους θα μείνουνε πιστοί
Νύχτες Σαββάτου με ποτά ζαχαρωμένα Άνεμος φέρνει τις αγάπες και τις παίρνει Ήσουν ωραία σαν εικόνα δακρυσμένη Μηδέν και άπειρο στα δυο σου μάτια ένα
Πόσο μικρή απόψε μοιάζει η πολιτεία Κι εγώ μια θάλασσα γυρεύω να ανοιχτώ Έλα σαν άνεμος και σαν παλιά αμαρτία Όποιο και αν είναι το ποτό σου θα το πιω
Δεν με πειράζει έτσι είναι το παιχνίδι Βάλε τη μάσκα σου για ακόμα ένα ταξίδι Στα δίκτυα του έρωτα όσοι έχουνε πιαστεί Μόνο στα λάθη τους θα μείνουνε πιστοί.
