Η Στάχτη και οι χρήσεις της! - 2

Η Στάχτη και οι χρήσεις της! - 1 έχει πολλές πληροφορίες για τις χρήσεις της στάχτης, αλλά δεν τελειώνουν. Γι`αυτο συνεχίζουμε.

- Η στάχτη χρησιμοποιείται για να διώξουμε τις άσχημες οσμές. Απλά την βάζουμε πάνω σε οτιδήποτε μυρίζει άσχημα. Πχ. Σε παλιές τουαλέτες, τουαλέτα της γάτας.

- Για να ξεμυρίσει το ψυγείο μας βάζουμε μέσα ένα πιάτο με καρβουνόσκονη (από ξυλοκάρβουνο), και την ανανεώνουμε μέχρις ότου φύγει κάθε μυρωδιά.

- Χρησιμοποιείται και στο πλύσιμο των δοντιών.

- Μπορούμε να λουστούμε πολύ φυσικά με την αλισίβα, και να χρησιμοποιήσουμε ξύδι στο ξέβγαλμα, αυτό ευνοεί περισσότερο το λιπαρό μαλλί.

 - Την αλισίβα την χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας σε πολλά γλυκά και φαγητά, όπως στην παρασκευή μουσταλευριάς, στα μελομακάρονα, στο ψωμί. Εκτός από την υπέροχη γεύση και την βελούδινη υφή που δίνει στα φαγητά μας καθαρίζει το έντερο από τους παθογόνους μικροοργανισμούς. Το ψωμί γίνεται πιο αφράτο και το βοηθά να μην τρίβεται.

 - Για μεγάλο χρονικό διάστημα η στάχτη του ξύλου έχει χρησιμοποιηθεί στη γεωργία, δεδομένου ότι ανακυκλώνει τα θρεπτικά συστατικά πίσω στην γη. Η στάχτη χρησιμοποιείται και ως λίπασμα, αλλά δεν περιέχει άζωτο. Επίσης δεσμεύεται διοξείδιο του άνθρακα από τους μικροοργανισμούς μέσα στο χώμα η ανάπτυξη των οποίων ενισχύεται από τη στάχτη και η γη γίνεται πιο εύφορη. Λόγω της παρουσίας του ανθρακικού ασβεστίου εξουδετερώνεται η οξύτητα του εδάφους, αυξάνοντας το pH του και αυξάνει την δραστηριότητα των βακτηρίων του εδάφους. Η αύξηση της αλκαλικότητας του εδάφους επηρεάζει την θρέψη των φυτών. Θρεπτικές ουσίες είναι πιο εύκολα διαθέσιμες στα φυτά, όταν το έδαφος είναι ελαφρώς όξινο. Αλλά επειδή αυξάνεται πολύ το pH του εδάφους με την προσθήκη μεγάλων ποσοτήτων μπορεί να κάνει κακό παρά καλό. Η στάχτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε φυτά που αγαπάνε όξινα εδάφη, όπως είναι οι πατάτες, τα βατόμουρα. Είναι καλο να χρησιμοποιείται με φειδώ και γίνεται τακτικά έλεγχος του PH του εδάφους.

- Δυναμώνει τα φυτά που αγαπούν το ασβέστιο, όπως είναι οι ντομάτες, τα αμπέλια, οι φασολιές, το σπανάκι, ο αρακάς, τα αβοκάντο, τα σκόρδα κα. Ακόμα ευδοκιμούν και οι τριανταφυλλιές. Μπορούμε να προσθέσουμε 1 / 4 φλιτζανιού σε κάθε λάκκο κατά τη φύτευση.

- Μια κουταλιά στάχτη ανά 1000 λίτρα νερό δυναμώνει υδρόβια φυτά.


- Βοηθάει τα φυτά να μην παγώσουν τον χειμώνα αν ρίξουμε πάνω τους μια στρώση από στάχτες.

- Η σόδα (Ανθρακικό νάτριο Na2CO3, σόδα πλυσίματος) μπορεί να παραχθεί από την στάχτη. Η σόδα είναι γνωστή για την καθημερινή χρήση της ως αποσκληρυντικό του νερού.
Na2SO4 + CaCO3 + 2 C → Na2CO3 + 2 CO2 + CaS
Η σόδα παράγεται από βράσιμο του μίγματος στάχτης και νερού, και στη συνέχεια συλλέγεται όταν το νερό εξατμιστεί.


- Αφύγρανση
Κομμάτια από άνθρακα (κάρβουνο) τοποθετούνται σε μεταλλικά δοχεία με τρύπες και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση υγρασίας σε μέρη όπως τα ντουλάπια, τα υπόγεια, κάτω από τους νεροχύτες κλπ.


- Χρησιμοποιείται σε πληγές για να σκοτώσει κάθε μικρόβιο και να γίνει η επούλωση πολύ γρήγορα. Διαλύουμε λίγο χειροποίητο σαπούνι μέσα στην αλισίβα και πλένουμε με αυτό την πληγή χωρίς να την ξεπλύνουμε μετά.

-Ψυγείο χωρίς ηλεκτρικό. Μπορούμε να διατηρήσουμε φρούτα και λαχανικά χωρίς να πάθουν τίποτα για πολλές μέρες έως και χρόνια! Σκάβουμε έναν λάκκο, τον γεμίζουμε με στάχτη τοποθετούμε τα λαχανικά έτσι ώστε να μην έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο αλλά ούτε και με το χώμα. Σκεπάστε τον λάκκο με ,ένα ξύλο και τα αφήνουμε.

Φυσικά προϊόντα & καλλυντικά: Αλισίβα για το πλύσιμο των ρούχων 

Πως φτιαχνω καυστικη ποτασα (για χρηση στην παρασκευει σαπουνιου) 

 

 

 

Βότανα: ΠΑΣΣΙΦΛΟΡΑ

Η πασσιφλορα ή ρολόι (passiflora incarnata), γνωστή και ως λουλούδι του πάθους (passion flower) χρησιμοποείται σε πολλές παραδοσιακές ιατρικές για την αντιμετώπιση του άγχους. H πασσιφλορα βελτιώνει τον ύπνο, και ως προς τη διάρκεια, αλλά κυρίως ως προς την ποιότητά του. Αποτέλεσμα αυτού είναι να ξυπνάμε περισσότερο αναζωογονημένοι από τον βραδινό μας ύπνο. Xρησιμοποιείται για τη μείωση της αϋπνίας, του θυμού και του άγχους. Βοηθά στους κολικούς, σε γαστρεντερικες διαταραχες που συνδέονται με τη νευρικότητα και μπορεί να εφαρμοστεί τοπικά ως κομπρέσα σε πονοκεφάλους. Η χρήση του πανάρχαια από την εποχή των Ινδιάνων του Αμαζονίου, που εκτιμούσαν τις ιδιότητες του φυτού και το αξιοποιούσαν ανάλογα. Αντίθετα με πολλά ψυχοφάρμακα, δεν επηρεάζει το μυϊκό σύστημα, γεγονός που καθιστά ακίνδυνη τη λήψη της οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Χρήση: Η Πασσιφλορα μπορεί να γίνει αφέψημα αν βραστεί για 10-15 λεπτά σε νερό (υπολογίστε πως θα χρειαστείτε 2-5γρ. βοτάνου ανά "κούπα" ροφήματος). Σύμφωνα με τους βοτανοθεραπευτές μπορείτε να καταναλώνετε μέχρι και 3 κούπες Πασσιφλορας την ημέρα (πρωί, μεσημέρι, βράδυ πριν από το γεύμα).

“Πασιφλόρα κάθε μέρα κάνει την κρίση πέρα! Τις θυμάμαι μικρός στην αυλή του σπιτιού μας, αναρριχώμενες, καταπράσινες με άσπρα-γαλάζια-μαύρα λουλούδια που μιάζουν με δίσκο ρολογιού και αυτό τους χάρισε το όνομα. Κόβαμε το λουλούδι και ρουφούσαμε κάτω από τα πέταλα το κρυμμένο μέσα στον κάλυκα ηδύτατο σιρόπι. Υπάρχει άλλο λουλούδι στην Ελλάδα με γλυκό χυμό κάτω από τα ανοιχτά πέταλα τού;” Διόδωρος Κυψελιώτης (ΤΟ ΒΗΜΑ)

Μια λύση στην κρίση - λαχανόκυπος χωρις νερό

O Jean Pain έκανε ένα πείραμα σ' ένα μικρό αγροτεμάχιο.
Mε κομπόστ από τα «σκουπίδια του δάσους» και μερικά «κόλπα» κατάφερε να αποκτήσει έναν υγιέστατο και παραγωγικό λαχανόκηπο με ελάχιστο νερό.
Περισσότερα  www.ftiaxno.gr

Βότανα: ΜΟΛΟΧΑ

Μολόχα (αγριμολόχα, μαλάχη, μουλούχα, αμπελόχα, αμολοχάκι, μάλβα). Malva silvestris
 Ένα βότανο με ιδιότητες αιμολυτικές, αντιβηχικές, αντιφλεγμονώδη, αποχρεμπτικη, στυπτική και επουλωτική δράση.
Χρήση: ένα κουταλάκι από το βότανο σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό, αφημένο για 10 λεπτά καλά σκεπασμένο, για να μας προσφέρει όλες τις δραστικές του ουσίες με τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
 Για εξωτερική χρήση, οι αντιφλεγμονώδεις, μαλακτικές αλλά και στυπτικές ιδιότητες, την κάνουν ιδιαίτερα δημοφιλή σε περιπτώσεις ουλίτιδας, ερεθισμού του δέρματος , αλλά και για ανακούφιση από τις ενοχλητικές αιμορροΐδες. Σε μορφή κομπρέσσας από χλιαρό έγχυμα, έχει καταπληκτικά αποτελέσματα στην ξηρότητα των δακρυϊκών πόρων. Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει αναφερθεί ότι 2-3 φλιτζάνια μολόχα την ημέρα, μαζί με κομπρέσες από στραγγισμένα ζεστά φύλλα και άνθη στο στήθος το βράδυ, έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στο εμφύσημα ή σε περιπτώσεις δύσπνοιας.    Τέλος, τα λουτρά μολόχας βοηθούν να ανακουφιστούν τα πρησμένα πόδια ειδικά μετά από κάταγμα, μαλακώνει τους κάλους των ποδιών. Πιστεύεται ότι θεραπεύει την επιληψία και ότι ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας, της σφήκας η της τσουκνίδας.
Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις: εντερικών προβλημάτων, κολικών, γαστρίτιδας, κυστίτιδας, διάρροιας, καταρροής, πνευμονίας, βραχνάδας, οξείας δυσεντερίας, κατακράτησης ούρων, αιματουρίας, φλεγμονών της ουροδόχου κύστης, προβλημάτων των νεφρών.
Ο Πυθαγόρας και οι μαθητές του είχαν προσέξει ότι το χόρτο αυτό υποβοηθούσε την σκέψη, γιατί ήταν ελαφρό στην πέψη κι άφηνε ελεύθερο το πνεύμα.
Ο Ιπποκράτης παρασκεύαζε α) ένα κατάπλασμα με κρασί και μολόχα  για να αντιμετωπίσει τα οιδήματα και τις φλεγμονές... β) τη συνιστούσε σαν αφέψημα εναντίον διαφόρων γυναικολογικών προβλημάτων... γ) παρασκεύαζε με αυτή κολπικά υπόθετα τα οποία χρησιμοποιούσε για να διευκολύνει τους τοκετούς και να μετριάσει τους πόνους...
Ο Δίφιλος ο Σίφνιος έγραψε ότι βοηθά σε περιπτώσεις ερεθισμού των νεφρών και της κύστης, ότι είναι “εύχυμη, μαλακτική της τραχείας αρτηρίας και αποχωρίζει και απεκκρίνει τα εις επιφάνεια οξέα”και την χρησιμοποιεί ως αποχρεμπτικό και καθαρτικό φάρμακο. Από τα άνθη της παρασκευάζονταν αφέψημα εναντίον παθήσεων του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος.
Η σοφή λαϊκή ιατρική θεωρεί τη μολόχα ως ένα από τα αποτελεσματικότερα φαρμακευτικά βότανα εναντίον της δυσκοιλιότητας.
Αν πονούσε σε κάποιον ο λαιμός έβραζαν μολόχα, έριχναν μέσα μια κουταλιά μέλι και του έδιναν να πιει και να κάνει γαργάρες.
Ο καρπός της μολόχας  είναι μεριστόκαρπος που το λένε "ψωμάκι", επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί...παλιά τα μικρά παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν..
Τη μολόχα καλλιεργούσαν ως βρώσιμο λαχανικό για τις εξαιρετικές γαστρονομικές και θεραπευτικές ιδιότητές της οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί. Έχει αναφερθεί σε φαρμακοποιίες του 18ου και 19ου αιώνα συνδυασμοί του συγκεκριμένου βότανο, με αλθαία, περδικάκι, βαρβάσκο. Στη Κρήτη τα βλαστάρια μαγειρεύονται γιαχνί με κατσίκι, σαλιγκάρια. Στο Ρέθυμνο, στην Κύπρο και Ρόδο τα τρυφερά φύλλα γίνονται ντολμάδες, στην Τήνο τηγανίζοται με αυγά. Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους, έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα.
ο δε  Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια...
ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται μολόχα σ' όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους...
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια....
 Σε πολλά  χωριά της Γαλλίας έχουν την συνήθεια να προσθέτουν στις  πατάτες τους τις τρυφερές κορφές και τα φύλλα της μολόχας γιατί πιστεύουν πως διευκολύνει τη λειτουργία των νεφρών...

Πηγές: http://botanologia.blogspot.com, http://www.kallivokas.gr

*Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Έχουν μια ήπια ευχάριστη γεύση και είναι ωραία σε σούπες όπου δρουν ως πηκτική ουσία. Τα νεαρά φύλλα κάνουν επίσης ένα καλό υποκατάστατο του μαρουλιού στη σαλάτα. Οι χλωροί σπόροι τρώγονται ωμοί. Τα λουλούδια τρώγονται ωμά και μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες ή να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα. Έχουν μια ευχάριστη ήπια γεύση, με παρόμοια υφή με τα φύλλα και αποτελούν μια ευχάριστη και όμορφη προσθήκη στο μπολ της σαλάτας . Τα φύλλα αποτελούν ένα καλό υποκατάστατο τσαγιού.
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια.
Αν την βράσουμε με λαδολέμονο και λίγη ρίγανη, την μετατρέπουμε σε ένα συμπλήρωμα στο τραπέζι μας το οποίο βοηθά στην καλή λειτουργία του εντέρου.
Γίνεται επίσης ένα εύγευστο φαγητό, εάν την τηγανίσουμε μαζί με άγρια σκουράθα, με ελαιόλαδο και αυγά (Πάντοτε όταν θα μαζέψουμε μολόχα χρησιμοποιούμε τους νεαρούς βλαστούς για φαγητό).
Όταν καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε άζωτο (και ιδιαίτερα όταν αυτά καλλιεργούνται με ανόργανα λιπάσματα), το φυτό τείνει να συγκεντρώνει υψηλά επίπεδα νιτρικών αλάτων στα φύλλα του. Τα φύλλα είναι απολύτως υγιεινά όλες τις άλλες φορές.
Μολόχα με μπακαλιάρο Μπαξεβάνης Γιάννης ΤΟ ΒΗΜΑ
Για ένα γεύµα 5-6 ατόµων, βάζω σε µια κατσαρόλα λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζω 1 ξερό κρεµµύδι, ψιλοκοµµένο. Προσθέτω τα χόρτα (½ κιλό φύλλα µολόχας) και ½ λίτρο νερό (ή ζωµό λαχανικών). Ψιλοκόβω 1-2 λιαστές ντοµάτες και ρίχνω στα χόρτα µου λίγο από το λάδι τους. Δοκιµάζω και, µόλις βράσουν, αλατοπιπερώνω. Προσθέτω και λίγο ξίδι µπαλσάµικο. Κόβω σε µερίδες φιλέτα από 1 µεγάλο µπακαλιάρο 1½- 2 κιλών (ή ζητάω από τον ψαρά να φιλετάρει το ψάρι). Κόβω µικρά µπαστουνάκια από σουτζούκι (100 γρ.) ή άλλο αλλαντικό, σαλάµι ή παστουρµά. Θα χρειαστώ 5-6 µπαστουνάκια αλλαντικού για κάθε φιλέτο ψαριού.
Τρυπάω ελαφρώς µε το µαχαίρι σε διάφορα σηµεία το φιλέτο του ψαριού και χώνω µέσα τα µπαστουνάκια αλλαντικού. Αλατοπιπερώνω και βρέχω µε λίγο ελαιόλαδο.
Αν η κατσαρόλα ή το τσουκάλι µέσα στο οποίο µαγειρεύω τα χόρτα µπαίνει στον φούρνο, τοποθετώ επάνω στις µολόχες τον µπακαλιάρο, προσθέτω από πάνω του 1 φέτα ντοµάτας και τον βάζω σκεπασµένο στον φούρνο.
Ειδάλλως, ρίχνω τις µολόχες µε το ζουµί τους σε ένα πυρέξ ή µια γάστρα, µε τον µπακαλιάρο και 1 φέτα ντοµάτας από πάνω, σκεπάζω µε καπάκι ή αλουµινόχαρτο και ψήνω σε δυνατό φούρνο για περίπου 20 λεπτά, µέχρι να µαγειρευτεί το ψάρι, αλλά ταυτόχρονα να είναι ζουµερό.
Ντολμάδες με φύλλα Μολόχας  Γίνονται όπως με τα φύλλα του αμπελιού.  Η συνταγή περιγράφεται εδώ: Κρήτη γαστρονομικός περίπλους
Αρωματικά κεφτεδάκια με φύλλα Μολόχας : Cook therapy.gr
Μολόχες με πατάτες
Υλικά:
1 κιλό μολόχες (μόνο τα φύλλα χωρίς τα κοτσάνια)
1/2 ποτήρι λάδι
1 κιλό πατάτες
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1/2 κιλό ντομάτες ψιλοκομμένες
μανιτάρια ψιλοκομμένα
αλάτι
πιπέρι
κύμινο
λεμόνι
Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε τις μολόχες, τις πλένουμε, τις ραντίζουμε με χυμό λεμονιού και τις αφήνουμε μία ώρα.
Βάζουμε όλα τα λαχανικά εκτός από τις πατάτες να βράσουν μαζί με δύο ποτήρια νερό. Αφού βράσουν για 10 λεπτά οι μολόχες προσθέτουμε τις πατάτες χοντροκομμένες και τα μπαχαρικά και αφήνουμε το φαγητό να ψηθεί και να πήξει η σάλτσα.  Χορτοφαγικές συνταγές

Η ζωή στον κύπο μου. Αλόη Βέρα

Υπάρχουν περίπου 300 ποικιλίες Αλόης, αλλά η ποικιλία Aloe Barbadensis Miller έχει μια θρυλική ιατρική φήμη, που χρονολογείται εδώ και χιλιάδες χρόνια (λένε ότι ο Μεγάλος Αλεξανδρος την είχε πάντα μαζί στα καράβια όταν ταξίδευε στις γλάστρες!): η Αλόη Βέρα ... η αληθινή δηλαδή! Οι αρχαίοι ήξεραν ότι η αλόη διεισδύει βαθιά στο δέρμα, το καθαρίζει και αποτελεί φυσικό αναισθητικό. Ενισχύει την ανάπτυξη νέων κυττάρων, βελτιώνει τη λειτουργία των ιστών και επουλώνει τα τραύματα. Έχει αντιβιοτική, αντιμυκητιακή και αντιφλεγμονώδη δράση, τονώνει το ανοσοποιητικό, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, καθαρίζει τα έντερα και αποτοξινώνει τον οργανισμό. (Δείτε περρισότερα και παραγγείλτε έτοιμο ζελέ εδώ (κάνε κλικ) )
Για να έχω αυτή τόσο καλή κυρία κοντά μου την φύτεψα στο κύπο μου. Μεγαλώνει αργά αλλά δεν απαιτεί πολλά: φως, αέρα και λίγο νερό. Η καλύτερη εποχή για το φύτεμα της είναι μεταξή Απρίλίου και Αυγούστου. Αν τη φυτεύετε στη γλαστρα, βάλτε στον πάτο βότσαλα, που διευκολύνουν το στράγγισμα και μην την ποτίζετε υπερβολικά. Επειδή η αλόη είναι ευαίσθητη στο χλώριο, μπορεί να εμφανίσει καφέ στίγματα.
* Η θεραπεθτική δράση της αλόη βέρα είναι η μέγιστη στον 3-4ο χρόνο!
* Τα φρέσκα φύλλα μπορούν να διατηρηθούν εώς και δυο εβδομάδες εφόσον τυλιχθούν σε μεμβράνη και τοποθετηθούν στο ψυγείο.