Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τι σημαίνει αγάπη


Μία ομάδα επαγγελματιών ερεύνησε ένα δείγμα παιδιών 4-8 ετών ως προς την ερώτηση :«Τι σημαίνει αγάπη». Οι απαντήσεις ήταν οι εξής:

Τόνια 6 ετών: Όταν η γιαγιά μου έπαθε αρθρίτιδα δεν μπορούσε να βάψει τα νύχια των ποδιών της γιατί δεν μπορούσε να σκύψει. Έτσι της τα έβαφε ο παππούς μου παρότι και αυτός είχε αρθρίτιδα στα χέρια του».

Ρεββέκα 8 ετών: Όταν κάποιος σε αγαπά ο τρόπος που προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Ξέρεις ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα του.

Βασίλης 4 ετών: Αγάπη είναι όταν ένα κορίτσι βάζει άρωμα κι ένα αγόρι άφτερ σέιβ και μετά βγαίνουν έξω μαζί και μυρίζουν ο ένας τον άλλο.

Κάρολος 5 ετών: Αγάπη είναι όταν βγαίνεις για φαγητό και δίνεις στον άλλο τις μισές τηγανιτές σου πατάτες χωρίς να του ζητήσεις να σου δώσει κι αυτός από τις δικές του.

Χριστίνα 6 ετών: Αγάπη είναι αυτό πού σε κάνει να χαμογελάς όταν είσαι κουρασμένη.

Λευτέρης 4 ετών: Αγάπη είναι όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πίνει πρώτα μια γουλιά εκείνη για να δει αν τον πέτυχε.

Δανιήλ 7 ετών: Αγάπη είναι όταν φιλιέσαι όλη την ώρα. Μετά βαριέσαι να φιλιέσαι αλλά θέλεις συνέχεια να είσαι μαζί με τον άλλο και να μιλάτε. Η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου έτσι κάνουν. Κι όταν φιλιούνται εμένα μου φαίνεται αηδία.

Αιμιλία 8 ετών: Η αγάπη είναι όταν είσαι στο δωμάτιό σου τα Χριστούγεννα κι ανοίγεις τα δώρα, αν σταματήσεις το άνοιγμα θα ακούσεις την αγάπη.

Πάνος 7 ετών: Αν θέλεις να μάθεις ν' αγαπάς καλύτερα πρέπει να ξεκινήσεις από ένα φίλο πού μισείς.

Νίκη 6 ετών: Υπάρχουν δύο είδη αγάπης. Η αγάπη των ανθρώπων και η αγάπη του Θεού. Αλλά ο Θεός τα έχει φτιάξει και τα δύο.

Τζένη 8 ετών: Η αγάπη είναι όταν λες σε ένα αγόρι ότι σου αρέσει το πουκάμισό του κι αυτός το φοράει μετά κάθε μέρα.

Έλλη 7 ετών: Η αγάπη είναι σαν το γέρο και τη γριά πού μετά από τόσα χρόνια πού γνωρίζονται είναι ακόμα φίλοι.

Θωμάς 6 ετών: Κατά τη διάρκεια του ρεσιτάλ πιάνου μου μ΄ έπιασε φόβος πάνω στη σκηνή. Τότε κοίταξα κάτω και είδα τον μπαμπά μου να με χαιρετάει χαμογελώντας. Ήταν ο μόνος πού το έκανε αυτό. Τότε μου πέρασε ο φόβος.

Μαρία 8 ετών: Η μαμά μου με αγαπάει πιο πολύ απ' όλους. Κανένας άλλος δεν έρχεται να με φιλήσει όταν πέφτω για ύπνο.

Κλαίρη 6 ετών: Η αγάπη είναι όταν η μαμά δίνει στο μπαμπά την καλύτερη μερίδα φαί.

Ελένη 5 ετών: Η αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά αξύριστο και βρώμικο και πάλι πιστεύει ότι είναι ωραιότερος κι απ' τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ.

Χρήστος 7 ετών: Αγάπη είναι όταν το σκυλάκι σου, σου γλύφει το πρόσωπο ακόμα κι αφού το άφησες μόνο του όλη μέρα.

Μαριάννα 4 ετών: Ξέρω ότι η αδελφή μου μ' αγαπά γιατί μου δίνει όλα τα ρούχα της ακόμα κι αν πρέπει να βγει έξω και να αγοράσει άλλα.

Λάμπρος 4 ετών: Αφήνω την μεγαλύτερη αδελφή μου να με πειράζει γιατί η μαμά λέει ότι με πειράζει επειδή μ' αγαπάει. Κι μετά εγώ πειράζω την μπέιμπι σίτερ γιατί την αγαπάω.

Αλεξάνδρα 4 ετών: Όταν αγαπάς κάποιον οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκια.

Κατερίνα 7 ετών: Αγάπη είναι όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά στην τουαλέτα και δεν σιχαίνεται.

Μάρκος 6 ετών: Δεν πρέπει να λες σ' αγαπώ αν δεν το εννοείς. Αλλά αν το εννοείς πρέπει να το λες συνέχεια γιατί οι άνθρωποι ξεχνάνε.


Ο συγγραφέας Λέο Μπουσκάλια έκανε κάποτε ένα διαγωνισμό.
Ο σκοπός του διαγωνισμού ήταν να βρεθεί το πιο συμπονετικό παιδί. Το βραβείο κέρδισε ένα τετράχρονο αγοράκι που έκανε το εξής:
Το παιδάκι είχε ένα παππού γείτονα του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει πρόσφατα.
Μόλις το παιδάκι τον είδε να κάθεται στην αυλή του και να κλαίει πήγε και απλά έκατσε στην αγκαλιά του.
Όταν η μαμά του το ρώτησε τι είχε πει στον παππού το παιδάκι είπε «τίποτα, απλώς τον βοήθησα να κλάψει».

Μάννα Γη



Βαδίζω αργά με πόδια γυμνά,
νοιώθω το χώμα να βουλιάζει
ν αγκαλιάζει τα πέλματα,
νοιώθω τις νοητές ρίζες μου
ν' απλώνονται βαθιά στο χώμα.

Η γη ένα με στο σώμα μου
η ανάσα μου φτάνει ως τον ουρανό,
αγγίζω τα δέντρα τους κορμούς
οι ρίζες τους βαθιά μες το χώμα.

Αισθάνομαι παντού ανάσες
τα πουλιά πάνω στα κλωνάρια
τα ζώα τα ψάρια τα φυτά
όλα μικρές ανάσες
με αόρατες ρίζες βαθιά στη γη.

Υψώνω τα μάτια μου στον ουρανό
τα σύννεφα ο ήλιος η θάλασσα
ο αέρας ένα με τη γη,
αόρατοι δεσμοί μας ενώνουν
μέσα στη μεγάλη αγκαλιά της γης

κι αυτή δίνει απλόχερα ζωή σε όλους!

Γη Μάννα!
σιγά σιγά σε σκοτώνουμε

Μουσική: Μιχάλης Νικολούδης



Μουσική: Μιχάλης Νικολούδης
Στίχοι: Πάρης Μίτσος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Σκουλάς
Δίσκος: Αιολία - 1995
Άλλες ερμηνείες: Νίκος Ξυλούρης

Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω
έχω φίλο τον Ήλιο-Θεό
με του αγέρα το νέκταρ μεθάω
αγκαλιάζω και γη κι ουρανό.

Και χωρίς τα φτερά δεν φοβάμαι
το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά
στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι
στο Αιγαίο να δίνω φιλιά.

Λευτεριά στους ανέμους ζητάω
έχω πάψει να είμαι θνητός
ανεβαίνω ψηλά κι αγαπάω
δίχως σώμα χρυσός αετός.

Και χωρίς τα φτερά δεν φοβάμαι
το γαλάζιο ζεστή αγκαλιά
στα ψηλά τα βουνά να κοιμάμαι
στο Αιγαίο να δίνω φιλιά.

Σαν το σύννεφο φεύγω πετάω
έχω φίλο τον Ήλιο-Θεό
με του αγέρα το νέκταρ μεθάω
αγκαλιάζω και γη κι ουρανό.
_____________________________
(GB) - translated by " jaxlarus "

Sun God

Im gone, flying like a cloud
along with Sun God my friend
Drunk by the winds nectar*
Embracing earth and sky

Im not scared, even without wings
The blue sky holds me in its arms
I sleep on high mountains
I sent my kisses over to the Aegean Sea

In search of freedom through the winds
Im not a mortal anymore
Im lifting way up high, I feel the love inside
Im a golden, bodiless eagle

Im not scared, even without wings
The blue sky holds me in its arms
I sleep on high mountains
I sent my kisses over to the Aegean Sea

Im gone, flying like a cloud
along with Sun God my friend
Drunk by the winds nectar
Embracing earth and sky

Τι είναι Αγάπη;



Μήπως η Αγάπη είναι Ζάλη,
η μήπως είναι παραζάλη?

Αγάπη είναι να πονάς,
ή μήπως να χαμογελάς?

Μπας και η Αγάπη είναι αστέρι,
ή είναι δίκοπο μαχαίρι?

Μήπως σε κάνει ευτυχισμένο,
ή που και που δυστυχισμένο?

Η Αγάπη τάχα δεν σε λειώνει,
χωρίς ποτέ να μετανοιώνει?

Μην είν' η αγάπη ευλογία,
ή μήπως είναι απλά μαγεία?

Μήπως και είναι μια Φωτιά
που σιγοκαίει την καρδιά?

Δεν ειν' η αγάπη η αρχή,
όλου του κόσμου η απαρχή?

Η Αγάπη μήπως είναι Πάθος,
μα ξάφνου γίνεται και λάθος?

Δεν είν' η Αγάπη μια Θυσία,
και της ζωής μας Πεμπτουσία?

Οι λόγοι αυτοί και άλλοι χίλιοι
είν' η Αγάπη λεν' τα χείλη!!!

Νίκος Περάκης (http://perakis.pblogs.gr)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...