Φυτά: Αγριάδα

Αγριάδα, άγλωσσο, αγρόπυρο, άγρωστη, άγραστη,
(Couch grass-Elytrigia repens, Elymus repens, Agropyron repens, Triticum repens )
Ο Culpeper το 1653 γράφει: αν και ένας κηπουρός θα έχει άλλη άποψη για την αγριάδα, ο γιατρός κρατεί 2 στρέμματα με αγριάδα που αξίζει τα διπλά από 20 στρέμματα καρότα…
 John Parkinson το 1640 γράφει: η αγριάδα όχι μόνο διαλύει τις πέτρες στην κύστη, αλλά ανοίγει και τα βουλώματα στο συκώτι και στη χοληδόχο κύστη, υποδεικνύοντας ότι ίσως βοηθάει να διαλύσει ακόμα και τις πέτρες στη χολή.
 Στην εποχή μας
Η επιτροπή Ε, η ειδική ομάδα που εγκρίνει την ασφάλεια των βοτανικών φαρμάκων για την Γερμανική κυβέρνηση, έχει εγκρίνει την αγριάδα για τη θεραπεία της βρογχίτιδας και της λαρυγγίτιδας όπως επίσης για τις μολύνσεις της κύστης και της πέτρες των νεφρών. Επίσης χρησιμοποιείτε μαζί με άλλα βότανα για τις αρθρίτιδες και τους ρευματισμούς. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις με παραδείγματα που έχει χρησιμοποιηθεί η αγριάδα σαν φάρμακο στην Ευρώπη όπως για το συκώτι και τα προβλήματα της χολής, ακόμη και ίκτερο.
 Τέλος τα ζώα … οι σκύλοι και οι γάτες το τρώνε σαν φυσικό καθαριστικό, και οι ιδιοκτήτες αλόγων την προσθέτουν στην τροφή τους για να καλυτερεύσουν το τρίχωμά τους.
Πηγή: www.ftiaxno.gr

* Η αγριάδα περιέχει μία βλεννώδη ουσία, την τριτισίνη (φρουκτοζάνη) σε ποσοστό 8%, ινοσιτόλη 3%, μανιτόλη, σταθερό έλαιο, βιταμίνες Α και Β, γλυκοσίδιο βανιλλίνης, σαπωνίνη, φυτική κόλλα, σιλικούχο κάλιο, σίδηρο, μικρή ποσότητα πτητικού ελαίου (κυρίως αποτελούμενο από αγροπυρίνη η οποία έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντιβιοτικές ιδιότητες ευρέως φάσματος).
*Η βασική ιδιότητα για την οποία είναι γνωστή η αγριάδα, είναι η ανακούφιση που προσφέρει στα συμπτώματα από προβλήματα του προστάτη.
* Διουριτική, μαλακτική, αντι-μικροβιακή δράση. Για κυστιτιδα, ουρηθρίτιδα, προστατίτιδα, ίκτερο, ηπατίτιδα, αρθριτικά, πέτρα στα νεφρά, χολοκυστίτιδα, λειτουργία εντέρων και στομάχου
Λόγω των αντιφλεγμονωδών ιδιοτήτων της αγριάδας χρησιμοποιείται και σαν αντισηπτικό του ουροποιητικού συστήματος σε περιπτώσεις κυστίτιδας και ουριθρίτιδας αλλά και σε προβλήματα των νεφρών. Μειώνει επίσης τα επίπεδα της χοληστερίνης. Χάρη στην τριτισσίνη που περιέχει (ουσία που έχει παρόμοια δράση με την ινσουλίνη) χρησιμοποιείται ως βοηθητικό στην ασθένεια του διαβήτη.
Σε προβλήματα υπέρτασης βοηθά σημαντικά μόνη της ή σε συνδυασμό με φύλλα ελιάς.
Οι πλύσεις και οι κομπρέσες με αφέψημα ή εγχυμα αγριάδας ανακουφίζουν τους πόνους από ρευματισμούς, αρθριτικά και τις ασθένειες του δέρματος.
Αφέψημα: Ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε εώς τρεις φορές την ημέρα.
Βάμμα: 2-4ml τρεις φορές την ημέρα.
*Κυρίως συλλέγουμε το ρίζωμα στις αρχές του φθινώπορου (Σεπτέμβριο-Οκτώβριο)
Πηγή: www.bioart.gr

Η αγριάδα θεωρείται γενικά άριστο διουρητικό , που συστήνεται ιδιαίτερα στην παιδική θεραπευτική, ενώ είναι αποτελεσματική κατά της έμφραξης των αδένων και κατά του εκζέματος. Το απόζεμα (πτισάνη) της αγριάδας (σύμφωνα με το Foureroy τα βλαστάρια και τα φύλλα είναι πιο αποτελεσματικά από τις ρίζες) είναι φάρμακο γνωστό σ ' όλο τον κόσμο, που χρησιμοποιείται για μαλακτικό, δροσιστικό , διουρητικό και αντιφλεγμονώδες, ιδιαίτερα σε οξείες αρρώστιες και διαλείποντες πυρετούς (θέρμες), γαστρεντερικές φλεγμονές, φλεγμονές των ουροφόρων οδών του προστάτη, ηπατικούς και νεφρικούς κολικούς, ίκτερους κτλ. Το απόζεμα αυτό της αγριάδας, μαζί με γλυκόριζα, χρησιμοποιείται ως αντιδιψικό , αντιπυρετικό και διουρητικό. Ένα πυκνό αφέψημα αγριάδας εξάλλου, σύμφωνα με το Schenk, είναι θαυμάσιο φάρμακο κατά των οργανικών παθήσεων του στήθους και τουστομαχιού, ιδιαίτερα μάλιστα του πυλωρού , καθώς αποκαθιστά την τέλεια λειτουργία του.Τέλος, στην αγριάδα αποδίδονται θεραπευτικές αρετές σε περιπτώσεις χολολιθίασης και ψαμμίασης των νεφρών (καθώς και σε περιπτώσεις ίκτερου), ενώ χρησιμοποιείται ακόμα για τις ασθένειες του συκωτιού, την κιτρινάδα, αυξάνει τη ρευστότητα του αίματος και συστήνεται κατά της φλεγμονής της ουροδόχου κύστης
 Διαβάστε περισσότερα http://alttherapy.blogspot.com/2012/10/blog-post_1894.html#ixzz2WhCsdglW

Βότανα: πολύγωνο, πολικόμπι

Κάζοτο,Πολικόμπι,Πολύγωνο το Άρρεν (Polygonum aviculare) Το πολυκόμπι παρουσιάζει διουρητική και αντιυπερτασική δράση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της δυσουρίας, του καύσου κατά τη διάρκεια της ούρησης και των φλεγμονών των οργάνων του ουροποιητικού συστήματος. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπισης σκουληκιών και παρασίτων του εντέρου και της βακτηριακής δυσεντερίας. Προκαλεί συστολές της μήτρας, αυξάνει την ταχύτητα της πήξης του αίματος, έχει αντιφλεγμονώδες, αντιμικροβιακές, αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες,προκαλεί τη μέτρια μείωση της αρτηριακής πίεσης, την επιτάχυνση της επούλωσης τραυμάτων, τη βελτίωση της ασυλίας, αυξάνει την απέκκριση νατρίου και χλωρίου από τον οργανισμό. Σε ασθενείς με πνευμονική φυματίωση βελτιώνει την όρεξη και αυξάνει το σωματικό βάρος. Polygonum bistorta Χρησιμοποιείται ή ρίζα του πού συλλέγεται τό χειμώνα. Είναι στυπτικό, τονωτικό και γίνεται χρήση του γιά γαργαρισμούς θεραπευτικούς στις «άφθες» στους πόνους του στήθους και στίς περιπτώσεις στοματίτιδος. Τονώνει τά ούλα. Χρησιμοποιείται ώς τσάι (30-60 γρ. στο λίτρο νερό) καί μέ διάφορα φαρμακευτικά παρασκευάσματα. Χρησιμοποιείται ακόμη ό χυμός του ανακατωμένος μέ κρασί. Άλλο είδος Πολυγώνου τό πτηνόφιλο (P. aviculare) μέ τό κοινό όνομα ψηδόχορτο, τό συναντούμε σέ πολλά μέρη τής Ελλάδος. Μέ αυτό γίνονται φαρμακευτικά παρασκευάσματα (Herba polygoni) Πολλά άλλα είδη βρίσκονται στήν Ελλάδα μέ παραπλήσιες ιδιότητες.

Βότανα: Καψέλλα (αγριοκαρδαμούρα, τραγιά, τζουρκάς)

Η καψέλλα έχει τη θέση της και στην Ανατολική και στη Δυτική ιατρική.
Οι καρδιόσχημοι καρποί μοιάζουν με τα δερμάτινα πουγγιά που είχαν κάποτε οι βοσκοί, και από εκεί προέρχεται και το όνομα του, ένα άλλο κοινό αγγλικό όνομα είναι "καρδιές των μητέρων" που υπενθυμίζει ότι το βότανο είναι χρήσιμο για γυναικολογικά προβλήματα. Για τις θεραπευτικές του ιδιότητες χρησιμοποιείται όλο το φυτό το οποίο περιέχει σαπωνίνες, έλαιο μουστάρδας, φλαβονοειδή, ρητίνη, μονοαμίνες, χολίνη, ακετυλχολίνη, σιτοστερόλη και βιταμίνες Α,Β και C.
Η καψέλλα χρησιμοποιείται κυρίως ως στυπτικό για να μειώσει την αιμορραγία και για δυσεντερία στην Κίνα, λέγεται ότι οι σπόροι βελτιώνουν την όραση.
Στην Ευρώπη, τα επίγεια τμήματα χρησιμοποιούνται για να σταματήσουν την εσωτερική ή την εξωτερική αιμορραγία, αλλά και γιά να διεγείρουν επίσης και τη μήτρα.
Σε πολλά μέρη του κόσμου η καψέλλα είναι εδώδιμο λαχανικό. Στην Κίνα, η γλυκεία του γεύση θεωρείται καλή για την σπλήνα. Μαζέψτε τα νωπά όλο σχεδόν το χρόνο.
θεωρείται επίσης ότι έχει διουρητικές, αντισηπτικές, αντιδιαρροϊκές, αντιρρευματικές ιδιότητες ενώ χρησιμοποιήθηκε στην ψαμμίαση για την αποχέτευση της άμμου, σε λοιμώξεις του ουροποιητικού και στη φλεβίτιδα. Χρησιμοποιήθηκε επίσης βάμμα καψέλλας σε εντριβές σε ατροφία των μυών, και σε κήλες σπλάχνων για την τόνωση των μυών σε συνδυασμό με έγχυμα αλχεμίλλης. Χρησιμοποιείται ολόκληρο το φυτό φρέσκο και όχι αποξηραμένο πριν την ανθοφορία .
*Tο δυνατό έγχυμα νωπών ή πρόσφατα αποξηραμένων φύλλων πάρτε για δύσκολες περιόδους, κυστίτιδα και χρόνια διάρροια. Πιείτε γουλιές από καυτό έγχυμα κατά τον τοκετό για να διεγείρετε τις συστολές και μετά τον τοκετό για να ανακουφίσετε την επιτόκια αιμορραγία.
*Βάλτε το νωπό βότανο σε πληγές με αιμορραγία σαν πρώτη βοήθεια.
*Βάλτε στα κομίματα ένα επίθεμα μουσκεμένο στο έγχυμα.
Για την αιμορραγία της μύτης, μουσκέψτε ένα ξυλάκι με βαμβάκι στο βάμμα και βάλτε το στο ρουθούνι.
*Η χρήση του βοτάνου αντενδείκνυται στην θρομβοφλεβίτιδα. Επιπλέον η τυραμίνη που περιέχεται στο φυτό είναι συμπαθομιμητική και προκαλεί άνοδο της πιέσεως του αίματος.