Φαρμακείο της φύσης. Το λίθιο.

«Το λίθιο είναι ένα ελαφρύ μέταλλο που χρησιμοποιείται στην ψυχιατρική εδώ και 60 χρόνια, ως σταθεροποιητικό της διάθεσης και για την πρόληψη της κατάθλιψης." είπε ο καθηγητής Nestor Kapusta, από το τμήμα Ψυχοανάλυσης και Ψυχοθεραπείας του πανεπιστημίου MedUni της Βιέννης.
Αυτό που φαίνεται  από τις μελέτες είναι ότι οι άνθρωποι που δεν παίρνουν αρκετό λίθιο μέσω της διατροφής τους έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης ή άλλης ψυχικής νόσου.  Τρόφιμα πλούσια σε λίθιο είναι το γάλα και τα αυγά αλλά και τα περισσότερα λαχανικά, όπως οι ντομάτες, τα μανιτάρια, το αγγούρι, το κόκκινο λάχανο, το κουνουπίδι, τα σπαράγγια, όπως και το μαύρο τσάι.

Βότανα: ΠΑΣΣΙΦΛΟΡΑ

Η πασσιφλορα ή ρολόι (passiflora incarnata), γνωστή και ως λουλούδι του πάθους (passion flower) χρησιμοποείται σε πολλές παραδοσιακές ιατρικές για την αντιμετώπιση του άγχους. H πασσιφλορα βελτιώνει τον ύπνο, και ως προς τη διάρκεια, αλλά κυρίως ως προς την ποιότητά του. Αποτέλεσμα αυτού είναι να ξυπνάμε περισσότερο αναζωογονημένοι από τον βραδινό μας ύπνο. Xρησιμοποιείται για τη μείωση της αϋπνίας, του θυμού και του άγχους. Βοηθά στους κολικούς, σε γαστρεντερικες διαταραχες που συνδέονται με τη νευρικότητα και μπορεί να εφαρμοστεί τοπικά ως κομπρέσα σε πονοκεφάλους. Η χρήση του πανάρχαια από την εποχή των Ινδιάνων του Αμαζονίου, που εκτιμούσαν τις ιδιότητες του φυτού και το αξιοποιούσαν ανάλογα. Αντίθετα με πολλά ψυχοφάρμακα, δεν επηρεάζει το μυϊκό σύστημα, γεγονός που καθιστά ακίνδυνη τη λήψη της οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Χρήση: Η Πασσιφλορα μπορεί να γίνει αφέψημα αν βραστεί για 10-15 λεπτά σε νερό (υπολογίστε πως θα χρειαστείτε 2-5γρ. βοτάνου ανά "κούπα" ροφήματος). Σύμφωνα με τους βοτανοθεραπευτές μπορείτε να καταναλώνετε μέχρι και 3 κούπες Πασσιφλορας την ημέρα (πρωί, μεσημέρι, βράδυ πριν από το γεύμα).

“Πασιφλόρα κάθε μέρα κάνει την κρίση πέρα! Τις θυμάμαι μικρός στην αυλή του σπιτιού μας, αναρριχώμενες, καταπράσινες με άσπρα-γαλάζια-μαύρα λουλούδια που μιάζουν με δίσκο ρολογιού και αυτό τους χάρισε το όνομα. Κόβαμε το λουλούδι και ρουφούσαμε κάτω από τα πέταλα το κρυμμένο μέσα στον κάλυκα ηδύτατο σιρόπι. Υπάρχει άλλο λουλούδι στην Ελλάδα με γλυκό χυμό κάτω από τα ανοιχτά πέταλα τού;” Διόδωρος Κυψελιώτης (ΤΟ ΒΗΜΑ)

Φυτα: Αρμπαρόριζα

Η αρμπαρόριζα (μπαρμπαρούσα, "ροδοσταμια" στα Δοδεκάνισα) που είναι γνωστή και ως πελαργόνιο από το βοτανικό της όνομα. Τα κλαδιά της θα τα χαρακτηρίζαμε ως έρποντα κυρίως, στα δικά μου φυτά κρέμονται από την περίμετρο της γλάστρας, αυτό σημαίνει πως μπορείτε να κρεμάσετε τις γλάστρες με την αρμπαρόριζα στα κάγκελα του μπαλκονιού σας. Πολλαπλασιάζεται την άνοιξη πολύ εύκολα. Δε χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη περιποίηση και μπορεί να επιβιώσει άνετα σε γλάστρες, όμως έχει μια ευαισθησία στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Είναι ανθεκτικό φυτό και θεωρείται εντομοαπωθητικό. Γενικότερα τα φύλλα της αρμπαρόριζας χρησιμοποιούνται σε διάφορα γλυκά του κουταλιού (κυδώνι και σταφύλι), στα λουκούμια και στα παγωτά για το άρωμα τους αλλά χρησιμοποιούνται ακόμα και στην οινοποιεία. Μπορείτε να φτιάξετε και τσάϊ(άνθη και φύλλα ως έγχυμα), και μάλιστα τονώνει το νευρικό σύστημα και είναι επουλωτικό, διουρητικό και αντιδιαβητικό.. Η χρήση της ενδείκνυται σε όσους υποφέρουν από κατάθλιψη, υπερένταση, πέτρα των νεφρών και διαβήτη.
Έχει χαλαρωτικές ιδιότητες, βοηθάει στην ανακούφιση από τη ναυτία και τις ημικρανίες. Аνακουφίζει από τους πόνους της αρθρίτιδας! Μειώνει τη χοληστερόλη.   Επίσης λόγω της αντιβακτηριακής του δράσης βοηθά στην ακμή, όπως πλένουμε το πρόσωπο με το χαμομήλι.

 *Εκτός από το αρωματικό τσάι, η αρμπαρόριζα γίνεται και πάρα πολύ ωραίο λικέρ!
χρειάζονται 50 μεγάλα φύλλα, καλά πλυμένα και στεγνωμένα, ένα μπουκάλι ρετσίνα ή κονιάκ ή τσίπουρο και ένα κιλό ζάχαρη. (Η αναλογία μπορεί να είναι άλλη: σε ένα λίτρο τσίπουρο, 250gr ζάχαρη (περίπου το 1/4 του τσίπουρου), και ένα μάτσο φύλλα αρμπαρόριζας) Τα βάζουμε όλα σε ένα μεγάλο μπουκάλι ή βάζο και τα αφήνουμε για 40 -50 μέρες σε σκιερό μέρος. Αφού περάσει αυτο το διάστημα, σουρώνουμε και είναι έτοιμο να το πιούμε!
*Δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε την αρμπαρόριζα στη σάλτσα ντομάτας. Θα αποκτήσει ένα φίνο άρωμα και θα λειτουργήσει ως φυσικό γλυκαντικό, αντικαθιστώντας τη ζάχαρη που συνήθως βάζουμε
*Είναι πολύ καλή παρέα με λεμονοπίπερο και μπαλσάμικο στο μαριναρισμα του χοιρινού. *Εντομοαπωθητικό!!!! Για να το παρασκευάσουμε, βάζουμε 50 γραμμάρια αρμπαρόριζας σε μισό λίτρο οινόπνευμα 40° και το αφήνουμε σ' ένα σκοτεινό μέρος για 10-12 ημέρες – μέχρι να λιώσουν τα φύλλα. Στη συνέχεια σουρώνουμε μ' ένα σουρωτήρι και σε περίπτωση που το άρωμά του είναι πολύ έντονο προσθέτουμε απλά λίγο αποσταγμένο νερό. Όταν πλέον το φυσικό εντομοαωθητικό μας είναι έτοιμο, ρίχνουμε λίγες σταγόνες του, σε παράθυρα, περβάζια αλλά και σε λάμπες – πριν τις ανάψουμε.

Φυτά: Χαρούπι

Το χαρούπι (ή αλλιώς ξυλοκέρατο, στα αρχαία κεράτιον), είναι ο καρπός της χαρουπιάς (Ceratonia siliqua).Το χαρούπι μοιάζει με τους καρπούς της φασολιάς. Όταν ωριμάζει ξεραίνεται και γίνεται σοκολατί. Μέχρι και πριν από μερικούς αιώνες ένα από τα σημαντικότερα γλυκαντικά τροφίμων στον κόσμο ήταν η υγιεινή «σοκολάτα», που φύεται στα δέντρα αυτά. Αυτή η «σοκολάτα» υποτίθεται ότι τάϊσε τον Ιωάννη τον Βαπτιστή κατά την παραμονή του στην έρημο, τον άσωτο υιό της Παλαιάς Διαθήκης όταν ήταν πεινασμένος και χωρίς χρήματα, αλλά και τα στρατεύματα του Μωάμεθ. Αυτό το φρούτο έσωσε τα παιδιά από τον υποσιτισμό κατά τον Ισπανικό εμφύλιο και βέβαια πολλούς ανθρώπους στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Το χαρούπι είναι γνωστό για τις φαρμακευτικές ιδιότητές του. Σύμφωνα με μια μελέτη που αναφέρθηκε στην καναδική Medical Association Journal, από 230 βρέφη με διάρροια, μόνο τρία δεν θεραπεύτηκαν με την προσθήκη σκόνης χαρουπιού στην διατροφή τους. Το χαρούπι χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία και για την πρόληψη της δυσεντερίας. Οι ουσίες πηκτίνη και λιγνίνη που περιέχονται στα χαρούπια όχι μόνο ρυθμίζουν την πέψη, αλλά έχουν τη δυνατότητα να αδρανοποιούν και μεταφέρουν με ασφάλεια έξω από το σώμα βλαβερά στοιχεία (ακόμα και ραδιενεργά σωματίδια).
Στην Ιταλία υπάρχουν πολύ μεγάλες εκτάσεις με χαρουπιές, εκεί τα χαρούπια δίνουν την πρώτη ύλη για την παρασκευή ενεργού άνθρακα, που χρησιμοποιείται σαν υλικό φίλτρανσης τοξικών και άλλων οργανικών ουσιών.
Και κάτι με ιστορικό ενδιαφέρον: οι σπόροι των χαρουπιών, λόγω του αξιοσημείωτα σταθερού βάρους τους, χρησιμοποιούνταν από την αρχαιότητα σαν μονάδα μέτρησης βάρους για το χρυσό και τους πολύτιμους λίθους. Έτσι , από την αρχαία ονομασία κεράτιον, προέκυψε και το γνωστό μας καράτι.
Το χαρούπι τρώγεται ευχάριστα ωμό, όντας γλυκό, αρωματικό και τραγανό.Το χαρουπάλευρο μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε κάθε φορά που μια συνταγή απαιτεί σοκολάτα ή κακάο. Για να αντικαταστήσετε το κακάο, απλά χρησιμοποιήστε την ίδια ποσότητα χαρουπάλευρου. Το χαρουπάλευρο περιέχει περίπου 50% φυσικά ζάχαρα οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντί για ζάχαρη σε όλα σχεδόν τα προϊόντα άρτου και ζαχαροπλαστικής. Είναι πολύ ωραίο για ροφήματα, μπάρες με ξηρούς καρπούς, προϊόντα άρτου, ακόμη και ανακατεμένο με μαγειρεμένα φασόλια και σάλτσες μπάρμπεκιου.
Τα χαρούπια είναι τόσο διαφορετικά θρεπτικά και χημικά από τη σοκολάτα που οι άνθρωποι με αλλεργία στη σοκολάτα μπορούν να απολαύσουν γλυκά με χαρούπι. Τα χαρούπια είναι μια απίστευτα πλούσια πηγή τροφής, και είναι ίσως το ιδανικό «τρόφιμο επιβίωσης», δεδομένου ότι διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν απαιτεί ιδιαίτερες συνθήκες αποθήκευσης και μπορεί να καταναλωθεί χωρίς προετοιμασίες. Είναι πλούσια σε ασβέστιο, μια και περιέχουν 350 mg ανά 100 gr. Συγκριτικά, το γάλα - που συχνά θεωρείται ως μια εξαιρετική πηγή ασβεστίου - περιέχει μόνο 120 έως 130 mg ασβεστίου ανά 100 gr, κι αυτά όχι καλά αφομοιώσιμα στην περίπτωση του παστεριωμένου αγελαδινού γάλακτος. Επιπλέον, τα χαρούπια δεν περιέχουν οξαλικό οξύ, όπως η σοκολάτα, το οποίο τείνει να μειώνει την ικανότητα του σώματος να αφομοιώσει το ασβέστιο. Τα χαρούπια περιέχουν περίπου 4% πρωτεΐνη και 76% υδατάνθρακες. Αν και είναι πολύ γλυκά, περιέχουν 60% λιγότερες θερμίδες από τη σοκολάτα. Επιπλέον, περιέχουν σημαντικές ποσότητες φωσφόρου (81 mg ανά 100 gr), και άφθονο κάλιο (800 mg ανά 100 gr). Επίσης περιέχουν μικρές ποσότητες νατρίου και σιδήρου, και είναι πλούσια σε βιταμίνη Α, βιταμίνες Β και πολλά άλλα μέταλλα.
*Βράζοντας τα χαρούπια παρασκευάζεται το χαρουπόμελο με γεύση όμοια με αυτή της σοκολάτας, όμως υπερέχει αυτής σε θρεπτικά στοιχεία, καθώς περιέχει 52 φορές λιγότερο λίπος, δεν περιέχει αλλεργιογόνα και καφεΐνη και η γλυκύτητά της οφείλεται σε φυσικά σάκχαρα.
*ΧΑΡΟΥΠΑΛΕΥΡΟ Το Χαρουπάλευρο είναι ένα υγιεινό αλεύρι που χρησιμοποιείται αντί της σκόνης κακάο και της σοκολάτας. Μπορεί ακόμη να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή ψωμιού και αρτοσκευασμάτων. Τα φασόλια χαρουπιού τα οποία προέρχονται από την χαρουπιά είναι εκ φύσεως γλυκά και δεν περιέχουν καφεΐνη, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε κάλσιο και βιταμίνη Ε. Το χαρουπάλευρο αποθηκεύεται σε αεροστεγείς και αδιαφανείς συσκευασίες σε δροσερό, ξηρό και σκοτεινό μέρος για ένα χρόνο. Τα περικάρπιά του πρέπει να φροντίσετε να είναι σκούρα καφέ και γυαλιστερά χωρίς τρύπες, σχισμές ή μούχλα πριν χρησιμοποιηθούν.
Θα Χρειαστείτε: Φασόλια Χαρουπιού, Τανάλια, Πέτρινο Γουδί  ή Μύλο Καφέ ή Μπλέντερ
Α’ ΤΡΟΠΟΣ
- Ανοίξτε τα φασόλια με μια πένσα και αφαιρέστε τους σπόρους.
- Τοποθετήστε τους άδειους σάκους από τα φασόλια (αυτούς κρατάμε) στο φούρνο, ανοίξτε τον στην χαμηλότερη θερμοκρασία και αφήστε τους σάκους να αποξηρανθούν όλη την νύχτα .Εναλλακτικά αποξηράνετέ τους στον αποξηραντή σας (αν διαθέτετε).
- Την επόμενη μέρα χτυπήστε τους στο πέτρινο γουδί μέχρι να γίνουν σκόνη. Εναλλακτικά τρίψτε τους στον μύλο του καφέ ή στο μπλέντερ.
Β’ ΤΡΟΠΟΣ
Ακολουθούμε ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ σε περίπτωση που θέλουμε να φτιάξουμε και Χαρουπόμελο.
- Βράζουμε τα φασόλια χαρουπιού (τα οποία κόβουμε σε πιο μεγάλα κομμάτια) για να πάρουμε τα υγρά τους για την παρασκευή χαρουπόμελου.
- Όταν σουρώνουμε το υγρό δεν πετάμε τα φασόλια που έβρασαν. Τα ξεφλουδίζουμε (ξεφλουδίζονται εύκολα λόγω του βρασμού), πετάμε τους σπόρους, στεγνώνουμε τελείως τους κάλυκες (που κρατάμε για το αλεύρι μας) απλώνοντάς τους πάνω σε βαμβακερές πετσέτες κουζίνας σε σκιά και ξηρό αέρα.
- Τους τρίβουμε στο μπλέντερ. Αποθηκεύστε το αλεύρι σας σε αεροστεγή συσκευασία. Χρησιμοποιήστε το για την παρασκευή μερέντας, σοκολάτας υγείας, σοκολάτας ρόφημα, ψωμί, κέικ κ.ο.κ.

Πηγές:
http://ippokrates-ygeia-diatrofi.blogspot.gr
 http://kritipoliskaihoria.blogspot.gr

Φυτά: Κόκκινο τριφύλλι

Το κόκκινο τριφύλλι (trifolium pratense) προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη και όχι μόνο. Καταπολεμά τις διαταραχές των γυναικών στη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, ενώ έχει ευεργετική δράση στη γονιμότητα και των δύο φύλων. Επίσης, έρευνα έδειξε ότι δρα ως ένα είδος φυτικού Viagra, μόνο που η δράση του είναι πιο αργή. Το εκχύλισμα από το κόκκινο τριφύλλι είναι πιο πλούσιο ποσοτικά και ποιοτικά σε ισοφλαβόνες (αντιοξειδωτικά), σε σχέση με τη σόγια και είναι 45 φορές πιο ενεργό σε σχέση με το βάρος του. Αυτό δήλωσαν ερευνητές του Τμήματος Ενδοκρινολογίας του νοσοκομείου St. Leonards στο Σίδνεϊ, που μελέτησαν μερικά συμπληρώματα διατροφής με φυτοιστρογόνα που είχαν ως βάση τους εκχύλισμα από κόκκινο τριφύλλι, ασβέστιο και βιταμίνη D3 και διαπίστωσαν ότι ανακούφισαν τις γυναίκες που υπέφεραν από διαταραχές της εμμηνόπαυσης. Επίσης, διαπίστωσαν ότι το εκχύλισμα του κόκκινου τριφυλλιού βοήθησε στην αναχαίτιση της πορείας της οστεοπόρωσης και ότι βελτίωσε την κυκλοφορία του αίματος. Με κατανάλωση 57 χιλιοστόγραμμων καθημερινά, μπορεί να μειωθούν επίσης τα επίπεδα χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων στο αίμα. Η ευεργετική του δράση, δε, φτάνει μέχρι και την προστασία των αρτηριών, βοηθώντας έτσι στην αποφυγή καρδιοαγγειακών παθήσεων. Η πιο εντυπωσιακή του δράση όμως είναι η προστασία που παρέχει από την υπερτροφία του προστάτη, μια πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο. Στην Ασία, το κόκκινο τριφύλλι χρησιμοποιείται επίσης στις κρίσεις άσθματος, ως διουρητικό, αντιφλεγμονώδες, αλλά και σε μορφή κρέμας για τις σακούλες κάτω από τα μάτια. Το φυτό αυτό ενδημεί σε πολλές χώρες του κόσμου, λόγω των ευεργετικών του ιδιοτήτων, καλλιεργείται σε ζεστές χώρες της Ασίας και της Ευρώπης όπου η συγκομιδή του γίνεται το καλοκαίρι, εποχή της μεγάλης ανθοφορίας του. Ηδη κυκλοφορεί στο εμπόριο φάρμακο με βάση το εκχύλισμα του κόκκινου τριφυλλιού, σε κάψουλες, που περιέχουν άλλη δόση για γυναίκες και άλλη για άνδρες

Φυτά: Ελιά - δώρο της φύσης

Καταπληκτικό άρθρο απ`το fillaelias.blogspot.gr !!!!
Τα οφέλη από την κατανάλωση φύλλων ελιάς (χυμού, αψεθήματος, ελαιόλαδου), συνοπτικά αναφέρονται ως εξής:
1. Ενίσχυση ανοσοποιητικού συστήματος. Αποτελεί το κυρίαρχο όφελος με την κατανάλωση χυμού ή ροφήματος φύλλων ελιάς, λόγω του ενεργού συστατικού τους, την ελαιοευρωπαΐνη. Η αποτελεσματικότητα κατά πολλών παθογόνων, μπορεί να ωφελήσει στην αντιμετώπιση των ιών της γρίπης, του έρπητα, μύκητες (υπερανάπτυξη ζυμομυκήτων - Yeast Syndrome), βακτήρια (11 ειδών). Έχουν αναφερθεί θεαματικά αποτελέσματα και στην αντιμετώπιση έντονων συμπτωμάτων του AIDS με χορήγηση φύλλων ελιάς.
2. Αντιοξειδωτική δράση. Η αναστολή της οξείδωσης της LDL χοληστερόλης, που προκαλεί η ελαιοευρωπαΐνη των φύλλων ελιάς, μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η ταυτόχρονη παρουσία της «αντιοξειδωτικής» βιταμίνης Ε που υπάρχει σε αφθονία στα φύλλα ελιάς, ενισχύει ακόμα περισσότερο την εν λόγω δράση.
3. Αντιυπερτασική δράση. Από τη δεκαετία του 1950, υπάρχουν κλινικά δεδομένα για τη χρήση των φύλλων ελιάς στη θεραπεία της υπέρτασης, μέσω της αγγειοδιασταλτικής τους δράσης.
4. Αναστολή συγκόλλησης των αιμοπεταλίων. Αυτή η ιδιότητα μετατρέπει τα φύλλα ελιάς, σε σημαντικό όπλο για την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών επεισοδίων και την αποφυγή επικίνδυνων θρόμβων.
5. Αύξηση ενεργητικότητας - Αντιμετώπιση χρόνιας κόπωσης. Η κατανάλωση φύλλων ελιάς έχει αναφερθεί πολλάκις από ασθενείς, αλλά και από υγιή άτομα, ότι προσδίδει μεγαλύτερη ενεργητικότητα. Αυτή η μεγαλύτερη ενεργητικότητα, δυνητικά μπορεί να αυξήσει την απόδοση στην εργασία, την επίδοση στον αθλητισμό. Επίσης, έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά ταχείας ανάρρωσης από χρόνια κόπωση με τη συχνή και συστηματική κατανάλωση φύλλων ελιάς. Εν ολίγοις, αποτελούν σημαντικότατο εργαλείο του σύγχρονου και επιβαρημένου από το στρες ανθρώπου, στην ανάγκη για ευεξία και μακροζωία.
Εύκολα μπορεί κανείς να παρατηρήσει, τον πλούτο των φύλλων ελιάς σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα και βιταμίνες, καθιστώντας τα σε πολύτιμο διατροφικό εργαλείο του ανθρώπου. Παράλληλα, η αναλογία τους σε λιπαρά οξέα (κορεσμένα, μονοακόρεστα, πολυακόρεστα), είναι η ιδανική και υποδεικνύει τις καρδιοπροστατευτικές τους ιδιότητες. Η παρουσία της βιταμίνης Ε, είναι διπλάσια και από αυτή που υπάρχει σε ανάλογη ποσότητα σησαμέλαιου (4,1 mg/100gr), καθιστώντας τα φύλλα ελιάς, σε τρόφιμο πλούσιο στην εν λόγω βιταμίνη. Όσον αφορά το σίδηρο, η παρουσία του είναι μεγαλύτερη από αντίστοιχη παρουσία δημητριακών πρωινού (8,2mg/100gr), που τόσο διαφημίζονται ως πλήρης και ποιοτική τροφή για το σύγχρονο άνθρωπο. Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στις διαιτητικές ίνες των φύλλων ελιάς. Οι διαιτητικές ίνες, βρίσκονται σε αυτό το τρόφιμο σε αφθονία, καθιστώντας το σε τρόφιμο που βοηθά στην πολυπαραγοντική αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.
Παραδοσιακή παρασκευή ροφήματος με φύλλα ελιάς 
Γίνεται αποξήρανση των φύλλων ελιάς στον ήλιο ή σε θερμοκρασία όχι μεγαλύτερη των 65 C . Η διαδικασία ροφήματως γίνεται όπως τα άλλα τσάγια δηλαδή για ένα ποτήρι τσάι 4-5 αποξυραμμένα φύλλα ελίας και να βράζουν για 15-20 λεπτά σε χαμηλή-μέτρια φωτία. Όπως αναφέρθηκε 2 φορές την μέρα για 6 μήνες μπορεί να βοηθήσει ασθενείς να ξεπεράσουν αρκετές ασθένιες απο της οποίες αναφερθήκαμε πιο πάνω και πάντα τηρώντας σωστή διατροφή με αρκετά αντιοξειδωτικά (όπως τα φρούτα, κοκκίνες πιπερίες, σκόρδο, μαιτανό, κρεμμύδι, ρίγανη, λαχανικα)

Οδηγίες Δρ. Λαμπρόπουλου για να φτιάξετε χυμό για θεραπεία:
1. Διαλέξτε ένα ελαιόδεντρο Μεσογειακού τύπου που δεν έχει ψεκαστεί με χημικά.
2. Κόψτε το ανώτερο 30-40cm ενός κλαδιού.
3. Διαλέξτε κυρίως τα φύλλα που είναι συνδεδεμένα με τον κύριο μίσχο και τα φρέσκα φύλλα από τα κλωνάρια των μικρότερων κλαδιών, όχι μεγαλύτερο από 3 cm το φύλλο.
4. Ξεπλύνετε τα φύλλα (10 λεπτά μέσα στο νερό) πολύ καλά με άλας και λίγο ξύδι άσπρο.
5. Τα λιώνουμε στο μπλέντερ και μετά τον πολτό τον σουρώνουμε και βγάζουμε τον καθαρό χυμό των φύλλων της ελιάς (περισσότερα πιο κάτω).
Σημείωση: Θα πρέπει όποιος θέλει να πίνει τον χυμό να ρωτήσει πρώτα τον γιατρό του και σε καμία περίπτωση να μην σταματήσει τυχόν φάρμακα από μόνος του κι ότι ο χυμός από φύλλα ελιάς δίνεται ως διατροφικό συμπλήρωμα και όχι ως φάρμακο (εφόσον δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες έρευνες προς σιγουρία ότι ο χυμός πρέπει να πίννετε χωρίς την χορήγηση φαρμάκών, άρα συμβουλευόμαστε το γιατρό μας πρώτα).
Ο Δρ. Λαμπρόπουλος συνέστησε ότι αυτή η θεραπεία είναι αποτελεσματική αν παίρνεις την ακόλουθη δοσολογία:
Καρκινοπαθείς: Ανακατέψτε 1 πατημένο ποτήρι με φύλλα ελιάς και 2 ποτήρια νερό (καθαρό χωρίς χλωρίνη) σε μίξερ. Πρέπει να παίρνεται 1 ποτήρι κρασίου (1/2 ποτήρι) καθαρού χυμού από φύλλα ελιάς 3 φορές την μέρα (πρωί-μεσημέρι-βράδυ), καθημερινά και χωρίς διακοπή, πριν ή μετά το φαί για τέσσερις μήνες το λιγότερο.
Μη καρκινοπαθείς: Ανακατέψτε 1 πατημένο ποτήρι με φύλλα ελιάς και 3 ποτήρια νερό (καθαρό χωρίς χλωρίνη) σε μίξερ. Παίρνεται 1/4 ποτήρι καθαρού χυμού από φύλλα ελιάς, 1-3 φορές την εβδομάδα πριν ή μετά το φαί για διάστημα 1-4 μηνών κάθε χρόνο. Το πίνετε είτε σκέτο είτε με άλλα φρέσκα αντιοξειδωτικά όπως είναι το φρέσκο πορτοκάλι, ακτινίδιο, μάνγκο, αλόη βέρα (ενισχυτική διατροφή με 75 ωφέλιμες ουσίες) ακόμα και μπανάνα, ροδάκινα, μήλα, λαχανικά για να είναι πιο εύγεστο και ευεργετικό ρόφημα.

Πηγή με πολλές άλλες πληροφορίες για τα φύλλα της ελιάς εδω

Φυτά: Αγριαγκινάρα και Γαϊδουράγκαθο

Χτες αγόρασα στον παγκο με λαχανικά ένα χόρτο. Όταν ρώτησα "Τι όνομα έχει;" Η απάντηση  ήταν "αγριαγκινάρα". Όταν μπήκα στο ίντερνετ για να διαβάζω τι καλό κάνει αυτό το φύτο βρήκα ότι αγριαγκινάρα λένε και γαϊδουράγκαθο. Αλλά μετά ανακάλυψα ότι είναι 2 διαφορετικά φυτά:
αγριαγκινάρα (Cynara cardunculus) και
γαϊδουράγκαθο (Silybum marianum/Cardus marianus), σίλυβο το μαριανό 

Οι αρχαίοι έλληνες χρησιμοποιούσαν την αγριαγκινάρα (Cynara cardunculus) ως διουρητικό, εφιδρωτικό, αντι-ρευματικό και χολαγωγό. Αυτό το φυτό καταπολεμούσε τις τροφικές δηλητηριάσεις και τις ασθένειες στο συκώτι. Στο XVIII-XIX αιώνα τα φύλλα της αγριααγκινάρας χρησιμοποιούνται ευρέως για την αντιμετώπιση ίκτερου, σκορβούτο, οίδημα, ρευματισμούς, χρόνιους πόνους, ορισμένες ασθένειες της καρδιάς, που οδηγούν σε οίδημα. Περιέχει βιταμίνες Α, Β, Ο, ασβέστιο και φώσφορο. Έχει ακόμα την εξαίρετη ιδιότητα να απομακρύνει τη χοληστερίνη από το αίμα. Ενεργεί ακόμα κατά των κνησμών του δέρματος και κατά του τεταρταίου πυρετού. Η αγριαγκινάρα επίσης αυξάνει την όρεξη.
* Σύμφωνα με http://www.agromes.com  η σιλυμαρίνη της άγριας αγκινάρας, (η έρευνα δερματολόγων του Πανεπιστημίου Ιατρικής του CaseWestern) έχει την ιδιότητα να “ελέγχει” την παραγωγή των ελευθέρων ριζών και να περιορίζει τη δραστηριότητά τους. Η σιλυμαρίνη είναι ένα τόσο ισχυρό αντιοξειδωτικό, όπου χρησιμοποιείται επίσης και στο εσωτερικό του οργανισμού για την καταπολέμηση πολλών ασθενειών του ήπατος. Περιέχει μεγάλες ποσότητες ινωδών ουσιών που όπως έχομε συχνά αναφέρει, παρόλο του ότι οι ουσίες αυτές δεν περιέχουν θρεπτικά στοιχεία, αποτελούν ωστόσο ένα αποτελεσματικό μέσον για τον καθορισμό του οργανισμού από τοξίνες, προλαβαίνουν υψηλή χολιστερόλη ή ακόμα καρδιακά νοσήματα, υψηλή πίεση, ζαχαροδιαβήτη και καρκίνο του παχέος εντέρου. Φρέσκια ή κατεψυγμένη, μισή κούπα καρδιές άγριας αγκινάρας περιέχει 5 περίπου γραμμάρια ινωδών ουσιών, κάπου 20% της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας για σωστή λειτουργία του οργανισμού.
Οι άγριες αγκινάρες είναι επίσης καλή πηγή μαγνησίου που είναι γνωστό ότι βοηθά στη μείωση υψηλής πίεσης του αίματος. Το μαγνήσιο είναι επίσης γνωστό ότι σταθεροποιεί τους χτύπους της καρδιάς.
Οι άγριες αγκινάρες είναι επίσης κατάφορτες με Βιταμίνη Β, τόσο απαραίτητη στις εγκύους γυναίκες, για την σωστή ανάπτυξη του εμβρύου. Σημαντική είναι επίσης και η Βιταμίνη C που βρίσκεται στην αγκινάρα.

Το γαϊδουράγκαθο η σίλυβο το μαριανό  μοιάζει με την αγριαγκινάρα και εμφανισιακά και με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες όπως:
• Εφιδρωτικές, χολαγωγές, διουρητικές, τονωτικές, κατά των κολικών, της δυσεντερίας και της υπότασης.
• Έχει ευεργετική επίδραση στο ήπαρ ενισχύοντας την δημιουργία νέων κυττάρων, ενώ με τις ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες του καταπολεμά τα προβλήματα που δημιουργούνται από την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών. • Χρησιμοποιείται ακόμη για την παραγωγή γάλακτος κατά την διάρκεια του θηλασμού αλλά και κατά της ψωρίασης, στη προστασία του συκωτιού από λοιμώξεις, κατανάλωση αλκοόλ ή χημειοθεραπείες.
Διαφορά μεταξύ γαϊδαράγκαθο και αγριαγκινάρα είναι ότι τα φύλλα του γαϊδαράγκαθου είναι πράσινα με χαρακτηριστικά άσπρα σημάδια σαν φλέβες και τα λουλούδια του έχουν χρώμα βυσσινί.  Επίσης αυτό το φυτό αναφέρεται και ως Μαριανό γιατί θεωρήθηκε από την παράδοση ότι οι άσπρες κηλίδες των φύλλων προέκυψαν από τις σταγόνες γάλακτος της παρθένου Μαρίας που έπεσαν σ’ αυτά. Η ονομασία του γαϊδουράγκαθο οφείλεται στο γεγονός ότι αποτελεί νόστιμη επιλογή των γαϊδουριών τα οποία το τρώνε χωρίς να πληγώνονται.
*
Οι πρώτες αναφορές στο φυτό έγιναν από τον Θεόφραστο κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. όπου αναφέρεται με το όνομα "Πτέρνιξ". Στη συνέχεια ο Δισκουρίδης συνιστά το "Μέγα Κενταύριον", η "Σόλυβον" για την επούλωση των πληγών.
Σήμερα είναι ο πιο μελετημένο φυτό για τη θεραπεία ηπατοπαθειών.
**
Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται κυρίως οι σπόροι.H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους. Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες την άνοιξη. Τα άλλα μέρη του φυτού επίσης χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά αλλά έχουν χαμηλότερες περιεκτικότητες σε δραστικές ουσίες.

***
Χορηγείται σε όλα τα προβλήματα της χοληδόχου κύστης καθώς αυξάνει την έκκριση και την ροή της χολής από το ήπαρ και της χοληδόχου κύστης. Είναι αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από μύκητες του γένους Amanita καθώς και από άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος. Χρησιμοποιείτε ακόμα σαν δυναμωτικό του εγκεφάλου και της μνήμης, σαν καταπραϋντικό στη καταρροή και στη πλευρίτιδα. Πρόσφατα ανακαλύφθηκε η αντικαρκινική, η νευροπροστατευτική αλλά και η καρδιοπροστατευτική του δράση λόγο της μείωση της χοληστερόλης που προκαλεί. Επιστημονικές αποδείξεις της σημαντικής αντικαρκινικής ιδιότητας του γαϊδουράγκαθου μπορείτε να βρείτε εδώ:http://www.sciencedaily.com/releases/2007/11/071114111149.htm
Πηγη: diadrastiko: Γαιδουράγκαθο βοηθά στο συκώτι και την αποτοξίνωση από χημειοθεραπείες

Πρώτες βοήθειες από την φύση για τις δύσκολες ημέρες του Χειμώνα

Αντί να τρέχουμε στα φαρμακεία και να είμαστε όμηροι των χημικών φαρμάκων και των φαρμακευτικών εταιρειών μπορούμε μόνοι μας στο σπίτι να παρασκευάσουμε φυσικά σιρόπια, ζεστά εγχύματα κ.α. και να θεραπεύσουμε τον εαυτό μας και τα παιδιά.
Βήχας
1.Σιρόπι
Βράζουμε για 15 λεπτά ένα λεμόνι και ένα πορτοκάλι, με τις φλούδες κομμένα στην μέση, σε 2 φλιτζάνια νερό, μόλις σταματήσει ο βρασμός στύβουμε το χυμό τους και προσθέτουμε 5 κουταλιές μέλι, ανακατεύουμε το σουρώνουμε και το διατηρούμε σε γυάλινο βάζο στο ψυγείο για περίπου μια εβδομάδα. Πίνουμε καθημερινά δύο κουταλιές της σούπας.
2.Ζεστό χαμομήλι με μέλι και λεμόνι. Πίνουμε κατά την διάρκεια της ημέρας.
3.Ιδίως για τα μικρά παιδιά βράζουμε δεντρολίβανο σε μία κατσαρόλα και την βάζουμε στο δωμάτιο τους όταν κοιμούνται για να εισπνέουν όλο το βράδυ τις ευεργετικές του ιδιότητες.

Πονοκέφαλος
1.Ρόφημα με χαμομήλι, λεβάντα, δενδρολίβανο και χρυσάνθεμο ή με όσα απ’ αυτά έχουμε. Από αυτό το ρόφημα μπορείτε να πιείτε 1-2 φλιτζάνια του τσαγιού την ημέρα.
2.Κομπρέσες με λεβάντα: Σε βρεγμένο πανί με κρύο νερό ρίχνετε 4 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντα.
3.Αν ο πονοκέφαλος οφείλεται από πόνους στην πλάτη ή τον αυχένα μας, ένα χαλαρωτικό μπανάκι με λίγο έλαιο της αρεσκείας μας και μετά μασάζ με λίγο αμυγδαλέλαιο εκεί που πονάμε θα κάνει τη διαφορά. 
 
Διάρροια
Βράζουμε δεντρολίβανο με πολλή ζάχαρη (σε ένα φλιτζάνι ρόφημα 4-5 κουταλιές ζάχαρη) και πίνουμε μικρές κουταλιές όποτε μπορούμε.

Κρυολόγιμα και γρίπη
1.Ο χυμός του λεμονιού θεωρείται άριστο αντιγριπικό, γι' αυτό και συστήνεται σε όλες τις μολύνσεις του αναπνευστικού συστήματος.  Στην υψηλή συγκέντρωση βιταμίνης C του λεμονιού, οφείλονται και πολλές από τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Ένα λεμόνι μας παρέχει το 80% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας βιταμίνης C που χρειάζεται ο οργανισμός μας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η βιταμίνη C που περιέχουν τα λεμόνια, είναι αποτελεσματική στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την πρόληψη του κρυολογήματος, επειδή βοηθάει τον οργανισμό μας να παράγει περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τους ιούς. Μπορείτε να βάζετε λεμόνι στις σαλάτες, τις σούπες, στο τσάι ή να πιείτε το χυμό ενός λεμονιού που θα στύψετε σε ένα ποτήρι νερό.

2. Μαστίχα 
Κάθε πρωί, πριν το φαγητό, καταπίνετε μισό κοφτό κουταλάκι του γλυκού, (περίπου 1-1,5γρ.) μαστίχα τριμμένη σε σκόνη. Σε έντονες καταστάσεις η ίδια δόση μπορεί να επαναληφθεί και το βράδυ.  

Πηγή: marathonpress.gr

Δείτε:
Τρίβολι - το ελληνικό φυτικό Viagra 
Το φαρμακείο της φύσης

Βότανα: Τρίβολι - το ελληνικό φυτικό Viagra

Tribulus Terrestis, τριόλι, τριβόλι ή και πενταξύλια . Το φυτό το βρίσκουμε εύκολα και σε μεγάλη ποσότητα σε Ελλάδα και Κύπρο. Βλαστεί στο ίδιο περιβάλλον με το άτομο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε για προληπτικούς είτε για θεραπευτικούς σκοπούς. Η προετοιμασία του ως θεραπευτικού ροφήματος είναι πολύ εύκολη για όσους θα ήθελαν να ακολουθήσουν την εύκολη και φτηνή αυτή λύση για επίλυση του προβλήματος των σεξουαλικών επιδόσεων, χωρίς παρενέργειες για τον οργανισμό. Τα τριόλια,«τα αγκαθερά ζιζάνια των αγρών» (σ.σ. κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη. Στο ίδιο λεξικό συναντάμε και τις μεταφορικές έννοιες κολλητσίδα, ζιζάνιο που αποδίδεται στο άτακτο παιδί αλλά και στον κακό δαίμονα), ανθίζουν κάθε χρόνο από τον Μάη μέχρι τον Οκτώβρη. Τρία φλιτζανάκια την ημέρα, τα προβλήματα κάνουν πέρα Το βοτάνι μαζεύεται χωρίς τις ρίζες του, σε πλήρη άνθιση, μαζί με τους σπόρους του, οι οποίοι έχουν πιο έντονες ιδιότητες. Στη συνέχεια καθαρίζεται από τις σκόνες, τοποθετείται σε μια κατσαρόλα και καλύπτεται με νερό. Πρέπει να βράσει καλά, μέχρις ότου μείνει πιο λίγο από το μισό το αρχικό νερό. Το εκχύλισμα σουρώνεται και φυλάσσεται στο ψυγείο μέχρι μία εβδομάδα. Η δοσολογία είναι τρία φλιτζανάκια του καφέ την ημέρα, το τελευταίο το βράδυ πριν από τον ύπνο. Το ρόφημα επιδρά στους άνδρες αυξάνοντας την ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη, βοηθά στη σπερματογένεση αυξάνοντας τον αριθμό και την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, αυξάνει τη σεξουαλική διάθεση. Στις γυναίκες τονώνει την σεξουαλική διάθεση και βοηθά να ξεπεραστούν τα διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα, που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση όπως: αϋπνία, υπερένταση, απάθεια, υπερευαισθησία και υπεραιμία. Το ίδιο βοηθά, σε περιπτώσεις που παρουσιάζονται τα προβλήματα αυτά σε πρόωρη αφαίρεση των μητρικών. Το μαγιοβότανο μπορεί να παίρνεται για απεριόριστο χρόνο χωρίς παρενέργειες. Όμως συστήνεται να γίνονται μικρά διαλείμματα μετά την πρώτη δίμηνη ή τρίμηνη συνεχή λήψη του, που κανονικά αυξάνει τα επίπεδα των ορμονών και διορθώνει τη σεξουαλική διάθεση.
Της ΜΑΙΡΗΣ ΠΙΝΗ (Δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία)Από:foreignpress-gr.com

Περιοδικό Vita - body + mind
Το άγχος , η έλλειψη χρόνου και γενικότερα ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχουν ως αποτέλεσμα αρκετοί άνδρες σήμερα ιδίως μετά την ηλικία των 40 , να αντιμετωπίζουν προβλήματα στην ερωτική τους ζωή. Η έλλειψη ερωτικής διάθεσης και η στυτική δυσλειτουργία απασχολούν και τους δύο συντρόφους . Το φαρμακείο της φύσης προτείνει λύση και στο πρόβλημα αυτό. Το tribulus terrestris ,ή στα ελληνικά το τριβόλι , είναι ένα από τα καλύτερα φυσικά αφροδισιακά , που μπορεί οι περισσότεροι από εμάς να μην το έχουμε ακούσει , ωστόσο χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στην παραδοσιακή κινέζικη και ινδική ιατρική . Το τριβόλι αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο τόνωσης τόσο της λίμπιντο όσο και της στύσης . Σε αντίθεση μάλιστα με άλλα φυτικά τονωτικά , όπως το ginseng, δεν προκαλεί αύξηση της αρτηριακής πίεσης . Όσο για τον τρόπο δράσης του , ρυθμίζει τα επίπεδα της σεξουαλικής ενέργειας και δύναμης . Το τριβόλι χορηγείται και σε γυναίκες που παρουσιάζουν χαμηλή λίμπιντο και η οποία μπορεί να οφείλεται σε εξάντληση ή στην ανάρρωση από κάποια ασθένεια . Ταυτόχρονα , όμως , το τριβόλι ( ιδιαίτερα της Βουλγαρίας ) θεωρείται ότι βοηθάει και στη ρύθμιση του επιπέδου των ορμονών , γι'αυτό και συστήνεται ως αγωγή κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης , αλλά και σε περιπτώσεις προεμμηνορροϊκολυ συνδρόμου. Εκτός από φάρμακο κατά της σεξουαλικής δυσλειτουργίας και της ανδρικής στειρότητας , το tribulus terrestris βοηθάει στην αντιμετώπιση και άλλων παθήσεων , ιδίως αυτών που αφορούν το ουροποιητικό σύστημα , όπως η δυσκολία κατά την ούρηση , ενώ βελτιώνει και τη λειτουργία του προστάτη . Παράλληλα, ρυθμίζει την κυκλοφορία του αίματος και δίνεται ως αγωγή για την υπέρταση , τον ίλιγγο, τον πονοκέφαλο, το κρυολόγημα αλλά και για διάφορες δερματικές παθήσεις (π.χ. ψωρίαση , έρπης) και οφθαλμολογικά προβλήματα (π.χ. επιπεφυκίτιδα). Πρόκειται, τέλος, για ένα πολύ καλό χωνευτικό, ενώ συμβάλλει στην αποτοξίνωση του πεπτικού συστήματος και του ήπατος. Μπορείτε να το βρείτε στα ομοιοπαθητικά φαρμακεία σε βάμμα και σε ταμπλέτες , ενώ στα καταστήματα με βότανα θα βρείτε τα φύλλα και τις ρίζες του. Σε πολλά από τα προϊόντα με τριβόλι , η περιεκτικότητα του δραστικού συστατικού protodioscin δεν είναι αρκετή. Φροντίστε , λοιπόν , το προϊόν που επιλέγετε να περιέχει τουλάχιστον 45% από τη δραστική ουσία .
Προσοχή: Οι γυναίκες στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τα άτομα με καρδιακά προβλήματα πρέπει να αποφέυγουν τη λήψη του σε οποιαδήποτε μορφή . Επίσης , πριν προχωρήσετε στη λήψη οποιουδήποτε σκευάσματος , συμβουλευτείτε το γιατρό ή το φαρμακοποιό σας

Πηγές: http://oinoxori.gr http://www.spinoza.gr

Βότανα: ΜΟΛΟΧΑ

Μολόχα (αγριμολόχα, μαλάχη, μουλούχα, αμπελόχα, αμολοχάκι, μάλβα). Malva silvestris
 Ένα βότανο με ιδιότητες αιμολυτικές, αντιβηχικές, αντιφλεγμονώδη, αποχρεμπτικη, στυπτική και επουλωτική δράση.
Χρήση: ένα κουταλάκι από το βότανο σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό, αφημένο για 10 λεπτά καλά σκεπασμένο, για να μας προσφέρει όλες τις δραστικές του ουσίες με τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.
 Για εξωτερική χρήση, οι αντιφλεγμονώδεις, μαλακτικές αλλά και στυπτικές ιδιότητες, την κάνουν ιδιαίτερα δημοφιλή σε περιπτώσεις ουλίτιδας, ερεθισμού του δέρματος , αλλά και για ανακούφιση από τις ενοχλητικές αιμορροΐδες. Σε μορφή κομπρέσσας από χλιαρό έγχυμα, έχει καταπληκτικά αποτελέσματα στην ξηρότητα των δακρυϊκών πόρων. Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει αναφερθεί ότι 2-3 φλιτζάνια μολόχα την ημέρα, μαζί με κομπρέσες από στραγγισμένα ζεστά φύλλα και άνθη στο στήθος το βράδυ, έχουν πολύ καλά αποτελέσματα στο εμφύσημα ή σε περιπτώσεις δύσπνοιας.    Τέλος, τα λουτρά μολόχας βοηθούν να ανακουφιστούν τα πρησμένα πόδια ειδικά μετά από κάταγμα, μαλακώνει τους κάλους των ποδιών. Πιστεύεται ότι θεραπεύει την επιληψία και ότι ο χυμός της θεραπεύει από τα τσιμπήματα της μέλισσας, της σφήκας η της τσουκνίδας.
Χρησιμοποιείται ακόμα σε περιπτώσεις: εντερικών προβλημάτων, κολικών, γαστρίτιδας, κυστίτιδας, διάρροιας, καταρροής, πνευμονίας, βραχνάδας, οξείας δυσεντερίας, κατακράτησης ούρων, αιματουρίας, φλεγμονών της ουροδόχου κύστης, προβλημάτων των νεφρών.
Ο Πυθαγόρας και οι μαθητές του είχαν προσέξει ότι το χόρτο αυτό υποβοηθούσε την σκέψη, γιατί ήταν ελαφρό στην πέψη κι άφηνε ελεύθερο το πνεύμα.
Ο Ιπποκράτης παρασκεύαζε α) ένα κατάπλασμα με κρασί και μολόχα  για να αντιμετωπίσει τα οιδήματα και τις φλεγμονές... β) τη συνιστούσε σαν αφέψημα εναντίον διαφόρων γυναικολογικών προβλημάτων... γ) παρασκεύαζε με αυτή κολπικά υπόθετα τα οποία χρησιμοποιούσε για να διευκολύνει τους τοκετούς και να μετριάσει τους πόνους...
Ο Δίφιλος ο Σίφνιος έγραψε ότι βοηθά σε περιπτώσεις ερεθισμού των νεφρών και της κύστης, ότι είναι “εύχυμη, μαλακτική της τραχείας αρτηρίας και αποχωρίζει και απεκκρίνει τα εις επιφάνεια οξέα”και την χρησιμοποιεί ως αποχρεμπτικό και καθαρτικό φάρμακο. Από τα άνθη της παρασκευάζονταν αφέψημα εναντίον παθήσεων του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος.
Η σοφή λαϊκή ιατρική θεωρεί τη μολόχα ως ένα από τα αποτελεσματικότερα φαρμακευτικά βότανα εναντίον της δυσκοιλιότητας.
Αν πονούσε σε κάποιον ο λαιμός έβραζαν μολόχα, έριχναν μέσα μια κουταλιά μέλι και του έδιναν να πιει και να κάνει γαργάρες.
Ο καρπός της μολόχας  είναι μεριστόκαρπος που το λένε "ψωμάκι", επειδή μοιάζει με σπιτίσιο ψωμί...παλιά τα μικρά παιδιά τον μάζευαν και τον έτρωγαν..
Τη μολόχα καλλιεργούσαν ως βρώσιμο λαχανικό για τις εξαιρετικές γαστρονομικές και θεραπευτικές ιδιότητές της οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί. Έχει αναφερθεί σε φαρμακοποιίες του 18ου και 19ου αιώνα συνδυασμοί του συγκεκριμένου βότανο, με αλθαία, περδικάκι, βαρβάσκο. Στη Κρήτη τα βλαστάρια μαγειρεύονται γιαχνί με κατσίκι, σαλιγκάρια. Στο Ρέθυμνο, στην Κύπρο και Ρόδο τα τρυφερά φύλλα γίνονται ντολμάδες, στην Τήνο τηγανίζοται με αυγά. Στην αρχαία Ελλάδα καλλιεργούσαν την μολόχα μαζί με άλλα λαχανικά και βότανα στους κήπους τους, έλεγαν ότι σταματούσε την πείνα και τη δίψα.
ο δε  Πλίνιος έλεγε ότι αν τρώμε μια χούφτα μολόχα τη μέρα δεν θα μας βρει καμία αρρώστια...
ο Καρλομάγνος είχε διατάξει να καλλιεργείται μολόχα σ' όλους τους αυτοκρατορικούς κήπους...
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια....
 Σε πολλά  χωριά της Γαλλίας έχουν την συνήθεια να προσθέτουν στις  πατάτες τους τις τρυφερές κορφές και τα φύλλα της μολόχας γιατί πιστεύουν πως διευκολύνει τη λειτουργία των νεφρών...

Πηγές: http://botanologia.blogspot.com, http://www.kallivokas.gr

*Τα φύλλα τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα. Έχουν μια ήπια ευχάριστη γεύση και είναι ωραία σε σούπες όπου δρουν ως πηκτική ουσία. Τα νεαρά φύλλα κάνουν επίσης ένα καλό υποκατάστατο του μαρουλιού στη σαλάτα. Οι χλωροί σπόροι τρώγονται ωμοί. Τα λουλούδια τρώγονται ωμά και μπορούν να προστεθούν σε σαλάτες ή να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα. Έχουν μια ευχάριστη ήπια γεύση, με παρόμοια υφή με τα φύλλα και αποτελούν μια ευχάριστη και όμορφη προσθήκη στο μπολ της σαλάτας . Τα φύλλα αποτελούν ένα καλό υποκατάστατο τσαγιού.
Οι Φελάχοι, που τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας ζούσαν με χόρτα, έφτιαχναν ένα νόστιμο φαγητό από τις ρίζες της μολόχας τις οποίες αφού τις έβραζαν μετά τις τηγάνιζαν με κρεμμύδια.
Αν την βράσουμε με λαδολέμονο και λίγη ρίγανη, την μετατρέπουμε σε ένα συμπλήρωμα στο τραπέζι μας το οποίο βοηθά στην καλή λειτουργία του εντέρου.
Γίνεται επίσης ένα εύγευστο φαγητό, εάν την τηγανίσουμε μαζί με άγρια σκουράθα, με ελαιόλαδο και αυγά (Πάντοτε όταν θα μαζέψουμε μολόχα χρησιμοποιούμε τους νεαρούς βλαστούς για φαγητό).
Όταν καλλιεργείται σε εδάφη πλούσια σε άζωτο (και ιδιαίτερα όταν αυτά καλλιεργούνται με ανόργανα λιπάσματα), το φυτό τείνει να συγκεντρώνει υψηλά επίπεδα νιτρικών αλάτων στα φύλλα του. Τα φύλλα είναι απολύτως υγιεινά όλες τις άλλες φορές.
Μολόχα με μπακαλιάρο Μπαξεβάνης Γιάννης ΤΟ ΒΗΜΑ
Για ένα γεύµα 5-6 ατόµων, βάζω σε µια κατσαρόλα λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζω 1 ξερό κρεµµύδι, ψιλοκοµµένο. Προσθέτω τα χόρτα (½ κιλό φύλλα µολόχας) και ½ λίτρο νερό (ή ζωµό λαχανικών). Ψιλοκόβω 1-2 λιαστές ντοµάτες και ρίχνω στα χόρτα µου λίγο από το λάδι τους. Δοκιµάζω και, µόλις βράσουν, αλατοπιπερώνω. Προσθέτω και λίγο ξίδι µπαλσάµικο. Κόβω σε µερίδες φιλέτα από 1 µεγάλο µπακαλιάρο 1½- 2 κιλών (ή ζητάω από τον ψαρά να φιλετάρει το ψάρι). Κόβω µικρά µπαστουνάκια από σουτζούκι (100 γρ.) ή άλλο αλλαντικό, σαλάµι ή παστουρµά. Θα χρειαστώ 5-6 µπαστουνάκια αλλαντικού για κάθε φιλέτο ψαριού.
Τρυπάω ελαφρώς µε το µαχαίρι σε διάφορα σηµεία το φιλέτο του ψαριού και χώνω µέσα τα µπαστουνάκια αλλαντικού. Αλατοπιπερώνω και βρέχω µε λίγο ελαιόλαδο.
Αν η κατσαρόλα ή το τσουκάλι µέσα στο οποίο µαγειρεύω τα χόρτα µπαίνει στον φούρνο, τοποθετώ επάνω στις µολόχες τον µπακαλιάρο, προσθέτω από πάνω του 1 φέτα ντοµάτας και τον βάζω σκεπασµένο στον φούρνο.
Ειδάλλως, ρίχνω τις µολόχες µε το ζουµί τους σε ένα πυρέξ ή µια γάστρα, µε τον µπακαλιάρο και 1 φέτα ντοµάτας από πάνω, σκεπάζω µε καπάκι ή αλουµινόχαρτο και ψήνω σε δυνατό φούρνο για περίπου 20 λεπτά, µέχρι να µαγειρευτεί το ψάρι, αλλά ταυτόχρονα να είναι ζουµερό.
Ντολμάδες με φύλλα Μολόχας  Γίνονται όπως με τα φύλλα του αμπελιού.  Η συνταγή περιγράφεται εδώ: Κρήτη γαστρονομικός περίπλους
Αρωματικά κεφτεδάκια με φύλλα Μολόχας : Cook therapy.gr
Μολόχες με πατάτες
Υλικά:
1 κιλό μολόχες (μόνο τα φύλλα χωρίς τα κοτσάνια)
1/2 ποτήρι λάδι
1 κιλό πατάτες
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
1/2 κιλό ντομάτες ψιλοκομμένες
μανιτάρια ψιλοκομμένα
αλάτι
πιπέρι
κύμινο
λεμόνι
Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε τις μολόχες, τις πλένουμε, τις ραντίζουμε με χυμό λεμονιού και τις αφήνουμε μία ώρα.
Βάζουμε όλα τα λαχανικά εκτός από τις πατάτες να βράσουν μαζί με δύο ποτήρια νερό. Αφού βράσουν για 10 λεπτά οι μολόχες προσθέτουμε τις πατάτες χοντροκομμένες και τα μπαχαρικά και αφήνουμε το φαγητό να ψηθεί και να πήξει η σάλτσα.  Χορτοφαγικές συνταγές

Βότανα: Καψέλλα (αγριοκαρδαμούρα, τραγιά, τζουρκάς)

Η καψέλλα έχει τη θέση της και στην Ανατολική και στη Δυτική ιατρική.
Οι καρδιόσχημοι καρποί μοιάζουν με τα δερμάτινα πουγγιά που είχαν κάποτε οι βοσκοί, και από εκεί προέρχεται και το όνομα του, ένα άλλο κοινό αγγλικό όνομα είναι "καρδιές των μητέρων" που υπενθυμίζει ότι το βότανο είναι χρήσιμο για γυναικολογικά προβλήματα. Για τις θεραπευτικές του ιδιότητες χρησιμοποιείται όλο το φυτό το οποίο περιέχει σαπωνίνες, έλαιο μουστάρδας, φλαβονοειδή, ρητίνη, μονοαμίνες, χολίνη, ακετυλχολίνη, σιτοστερόλη και βιταμίνες Α,Β και C.
Η καψέλλα χρησιμοποιείται κυρίως ως στυπτικό για να μειώσει την αιμορραγία και για δυσεντερία στην Κίνα, λέγεται ότι οι σπόροι βελτιώνουν την όραση.
Στην Ευρώπη, τα επίγεια τμήματα χρησιμοποιούνται για να σταματήσουν την εσωτερική ή την εξωτερική αιμορραγία, αλλά και γιά να διεγείρουν επίσης και τη μήτρα.
Σε πολλά μέρη του κόσμου η καψέλλα είναι εδώδιμο λαχανικό. Στην Κίνα, η γλυκεία του γεύση θεωρείται καλή για την σπλήνα. Μαζέψτε τα νωπά όλο σχεδόν το χρόνο.
θεωρείται επίσης ότι έχει διουρητικές, αντισηπτικές, αντιδιαρροϊκές, αντιρρευματικές ιδιότητες ενώ χρησιμοποιήθηκε στην ψαμμίαση για την αποχέτευση της άμμου, σε λοιμώξεις του ουροποιητικού και στη φλεβίτιδα. Χρησιμοποιήθηκε επίσης βάμμα καψέλλας σε εντριβές σε ατροφία των μυών, και σε κήλες σπλάχνων για την τόνωση των μυών σε συνδυασμό με έγχυμα αλχεμίλλης. Χρησιμοποιείται ολόκληρο το φυτό φρέσκο και όχι αποξηραμένο πριν την ανθοφορία .
*Tο δυνατό έγχυμα νωπών ή πρόσφατα αποξηραμένων φύλλων πάρτε για δύσκολες περιόδους, κυστίτιδα και χρόνια διάρροια. Πιείτε γουλιές από καυτό έγχυμα κατά τον τοκετό για να διεγείρετε τις συστολές και μετά τον τοκετό για να ανακουφίσετε την επιτόκια αιμορραγία.
*Βάλτε το νωπό βότανο σε πληγές με αιμορραγία σαν πρώτη βοήθεια.
*Βάλτε στα κομίματα ένα επίθεμα μουσκεμένο στο έγχυμα.
Για την αιμορραγία της μύτης, μουσκέψτε ένα ξυλάκι με βαμβάκι στο βάμμα και βάλτε το στο ρουθούνι.
*Η χρήση του βοτάνου αντενδείκνυται στην θρομβοφλεβίτιδα. Επιπλέον η τυραμίνη που περιέχεται στο φυτό είναι συμπαθομιμητική και προκαλεί άνοδο της πιέσεως του αίματος.

Το φαρμακείο της φύσης

Το χειρόγραφο-βιβλίο «Διδασκαλία των υποσημειώσεων» στηρίζεται στα βιβλία των αρχαίων Ελλήνων, Διοσκουρίδη, Γαληνού και Θεόφραστου, αναφερόμενα στις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων και την εφαρμογή τους στην Ιατρική και αναφέρει ότι κάθε φρούτο και λαχανικό έχει μια συγκεκριμένη εξωτερική εμφάνιση (μοτίβο - σχήμα) που μοιάζει με ένα από τα όργανα του σώματος μας, και ότι αυτό το μοντέλο λειτουργεί ως ένα σήμα ή μήνυμα που λέει ότι το ανάλογο φρούτο ή λαχανικό θα ωφελήσει το ανάλογο όργανό μας.
Η σύγχρονη επιστήμη επιβεβαιώνει ότι η αρχαία «Διδασκαλία των υποσημειώσεων» είναι εκπληκτικά ακριβής.
Τα γκρέιπφρουτ, τα πορτοκάλια και άλλα εσπεριδοειδή έχουν εκπληκτική ομοιότητα με τους μαστικούς αδένες της γυναίκας και όντως βοηθούν στο να παραμένουν τα στήθη των γυναικών υγιή. Διευκολύνουν επίσης τη ροή του λέμφους εντός του λεμφικού συστήματός του στήθους.
Το Καρυδι: μοιάζει με έναν μικρό εγκέφαλο, ένα αριστερό και ένα δεξί ημισφαίριο, τον άνω και κάτω εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Ακόμα και οι ρυτίδες ή οι πτυχώσεις στο καρύδι είναι ακριβώς όπως ο φλοιός του εγκεφάλου μας. Γνωρίζουμε σήμερα ότι τα καρύδια βοηθούν στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και την εγκεφαλική λειτουργία.
Το Καρότο: Η διατομή του καρότου μοιάζει με το ανθρώπινο μάτι. Η κόρη, η ίριδα και οι ακτινοβολούσες γραμμές μοιάζουν ακριβώς όπως το ανθρώπινο μάτι. Η επιστήμη παραδέχεται σήμερα ότι τα καρότα ενισχύουν σε μεγάλο βαθμό τη ροή του αίματος στα μάτια και ενισχύουν γενικά την λειτουργία των ματιών.
Το μανιτάρι: Εάν κόψουμε ένα μανιτάρι στη μέση βλέπουμε ότι μοιάζει με το ανθρώπινο αυτί. Τα μανιτάρια, έχει βρεθεί ότι, μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της ακοής, όπως ακόμη, τα μανιτάρια είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη D. Η συγκεκριμένη βιταμίνη είναι σημαντική για υγιή οστά, η οποία ισχυροποιεί ακόμα και τα μικροσκοπικά οστάρια που βρίσκονται μέσα στο αυτί τα οποία μεταδίδουν τον ήχο προς τον εγκέφαλο.



Τα κόκκινα φασόλια μοιάζουν πολύ με τα ανθρώπινα νεφρά. Άλλωστε μην ξεχνάς πως στα αγγλικά τα σκούρα φασόλια, μεταφράζονται ως kidney (=νεφρά) beans. Έρευνες έχουν δείξει πως έχουν όντως ευεργετική δράση στη λειτουργία των νεφρών.

Το Αβοκάντο: στοχεύει στην υγεία και στη καλή λειτουργία της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας της γυναίκας, που μοιάζει ακριβώς όπως αυτά τα όργανα της γυναίκας την περίοδο της εγκυμοσύνης. Τα Αβοκάντο βοηθούν τις γυναικείες ορμόνες να έλθουν σε ισορροπία, να ρίξει ανεπιθύμητο βάρος μετά τη γέννηση, και την αποτροπή του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Παίρνει ακριβώς εννέα μήνες για να αναπτυχθεί ένα αβοκάντο από άνθος μέχρι να μεταμορφωθεί σε ώριμο φρούτο! Η μελιτζάνα και τα αχλάδια ενισχύουν την υγεία και τη λειτουγία της μήτρας επίσης.

Το σέλινο, το μποκ τσόι και το ρεβέντι μοιάζουν με κόκκαλα. Αυτές οι τροφές συντελούν στην ανάπτυξη δυνατών οστών. Τα οστά μας αποτελούνται κατά 23% από νάτριο και αυτό το τρόφιμο-λαχανικό εμπεριέχει 23% Νάτριο! Αν δεν παίρνουμε αρκετό νάτριο με την τροφή, τότε το σώμα μας το αφαιρεί από τα κόκκαλα, με αποτέλεσμα αυτά να αποδυναμώνονται. Οι παρά πάνω τροφές ενιχύουν επομένως τη σκελετική μας δομή, όπως υποδηλώνει εξάλλου το σχήμα τους.


Τα σύκα: υποκαθιστούν τους όρχεις και είναι γεμάτα από σπόρους και κρέμονται ανά ζεύγη, όταν μεγαλώνουν. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των αρσενικών(+) σπερματοζωαρίων, (το μυστικό να κάνεις αγόρια;;;), καθώς αυξάνουν και τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, για βοηθήσουν, να ξεπεραστεί η ανδρική στειρότητα.


Τα σταφύλια: 1)Οι πνεύμονές μας αποτελούνται από «κλαδιά» αεραγωγών που ολοένα οδηγούνται σε λεπτότερους αεραγωγούς οι οποίοι τελειώνουν σε μικροσκοπικές δέσμες ιστών που ονομάζονται κυψελίδες. Αυτές οι κυψελίδες, οι οποίες μοιάζουν με τσαμπιά από σταφύλια , επιτρέπουν να περάσει το οξυγόνο από τους πνεύμονες στο αίμα. Μια διατροφή υψηλή σε φρέσκα φρούτα, όπως τα σταφύλια,(σταφυλοθεραπεία) έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα και το εμφύσημα. Οι σπόροι σταφυλιών περιέχουν επίσης μια χημική ουσία που ονομάζεται proanthocyanidin, η οποία φαίνεται να μειώνει τη δριμύτητα του αλλεργικού άσθματος.2)Τα σταφύλια σχηματίζουν τσαμπί που έχει το σχήμα της καρδιάς. Η κάθε ρόγα μοιάζει με αιμοσφαίριο και έχει αποδειχτεί ότι τα σταφύλια είναι καταπληκτική τροφή προς υποστήριξη και ενίσχυση της λειτουργίας της καρδιάς, που εκτός τούτου εμπλουτίζει και ισχυροποιεί το αίμα.

Ginger (η πιπερόριζα): Αυτή συνήθως πωλείται στα σούπερ μάρκετ, και φαίνεται πως συχνά η εξωτερική της εμφάνιση μοιάζει με το στομάχι. Έτσι ενδιαφέρον είναι ότι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της είναι η υποβοήθηση της πέψης. Οι Κινέζοι την χρησιμοποιούν, για πάνω από 2.000 χρόνια, να ηρεμούν το στομάχι τους και για την θεραπεία της ναυτίας, ενώ είναι επίσης μια δημοφιλής θεραπεία για κινητικά προβλήματα-ασθένειες.
Οι
Γλυκοπατάτες: Οι γλυκοπατάτες μοιάζουν με το πάγκρεας και πράγματι επιφέρουν ισορροπία το γλυκαιμικό δείκτη των διαβητικών.







Οι Ελιές: Οι ελιές βοηθούν στην καλή υγεία και στην καλή λειτουργία των ωοθηκών, μιάς και μοιάζουν με αυτές.






Εχεις παρατηρήσει ποτέ μια ντομάτα κομμένη στη μέση; Μήπως σου θυμίζει τη δομή της ανθρώπινης καρδιάς; Η vτομάτα είναι κόκκινη και έχει τέσσερις κοιλότητες ή κοιλίες. Και η καρδία είναι κόκκινη και έχει και αυτή τέσσερις κοιλίες. Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η ντομάτα είναι καταπληκτική τροφή για την καρδιά και το αίμα.


Τα κρεμμύδια έχουν το σχήμα κυττάρου. Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι τα κρεμμύδια βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τις τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

Η ζωή στον κύπο μου. Αλόη Βέρα

Υπάρχουν περίπου 300 ποικιλίες Αλόης, αλλά η ποικιλία Aloe Barbadensis Miller έχει μια θρυλική ιατρική φήμη, που χρονολογείται εδώ και χιλιάδες χρόνια (λένε ότι ο Μεγάλος Αλεξανδρος την είχε πάντα μαζί στα καράβια όταν ταξίδευε στις γλάστρες!): η Αλόη Βέρα ... η αληθινή δηλαδή! Οι αρχαίοι ήξεραν ότι η αλόη διεισδύει βαθιά στο δέρμα, το καθαρίζει και αποτελεί φυσικό αναισθητικό. Ενισχύει την ανάπτυξη νέων κυττάρων, βελτιώνει τη λειτουργία των ιστών και επουλώνει τα τραύματα. Έχει αντιβιοτική, αντιμυκητιακή και αντιφλεγμονώδη δράση, τονώνει το ανοσοποιητικό, ηρεμεί το νευρικό σύστημα, καθαρίζει τα έντερα και αποτοξινώνει τον οργανισμό. (Δείτε περρισότερα και παραγγείλτε έτοιμο ζελέ εδώ (κάνε κλικ) )
Για να έχω αυτή τόσο καλή κυρία κοντά μου την φύτεψα στο κύπο μου. Μεγαλώνει αργά αλλά δεν απαιτεί πολλά: φως, αέρα και λίγο νερό. Η καλύτερη εποχή για το φύτεμα της είναι μεταξή Απρίλίου και Αυγούστου. Αν τη φυτεύετε στη γλαστρα, βάλτε στον πάτο βότσαλα, που διευκολύνουν το στράγγισμα και μην την ποτίζετε υπερβολικά. Επειδή η αλόη είναι ευαίσθητη στο χλώριο, μπορεί να εμφανίσει καφέ στίγματα.
* Η θεραπεθτική δράση της αλόη βέρα είναι η μέγιστη στον 3-4ο χρόνο!
* Τα φρέσκα φύλλα μπορούν να διατηρηθούν εώς και δυο εβδομάδες εφόσον τυλιχθούν σε μεμβράνη και τοποθετηθούν στο ψυγείο.