Τα ονειρά μας

Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο και το όνειρό σου πραγματικότητα. (Antoin de Saint-Exupéry, 1900-1940, Γάλλος συγγραφέας) Να ονειρεύεσαι σαν να είναι να ζήσεις για πάντα, να ζεις σαν να είναι να πεθάνεις σήμερα (James Dean, 1931-1955, Αμερικανός ηθοποιός) Αν δεν κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα, η πραγματικότητα θα σου πάρει τα όνειρα. (Eric Pio, Αμερικανός ηθοποιός) Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να μην μπορεί και το όνειρο να καταστρέψει την πραγματικότητα; (George Moore, 1852-1933, Ιρλανδός συγγραφέας)

"Ζωή χωρίς όρια" Νικ Βουίσιτς

Κάνει σέρφινγκ. Κολυμπάει. Τραγουδάει. Έχει παίξει ήδη ένα ρόλο σε κινηματογραφική ταινία. Πρόσφατα έκανε ελεύθερη πτώση από αεροπλάνο. Μεταδίδει μία αισιοδοξία για την ζωή. Και παρόλα αυτά δεν έχει πόδια και χέρια!
Ο 30χρονος Νικ Βούισιτς, που γεννήθηκε χωρίς άκρα, έχει γίνει γνωστός σε όλο τον κόσμο ως ένας χαρισματικός ομιλητής. Εμπνέει εκατομμύρια ακροατές σε θέατρα, στάδια, σχολεία, ορφανοτροφεία και φυλακές σε όλη την υφήλιο. Ιδρυτής της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης «Life without Limbs», που έχει βάση της την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, βοηθάει με τη δράση του περισσότερες από 10 φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Ο κόσμος αναρωτιέται πώς ο Βούισιτς κάνει όλα αυτά χωρίς να χρησιμοποιεί χέρια και πόδια. Με αναρτημένα βίντεο στο YouTube δείχνει πώς καταφέρνει απλές καθημερινές εργασίες όπως να χτενίζει τα μαλλιά του ή να βουρτσίζει τα δόντια του. Κάποτε μίλησε σε περισσότερους από 100.000 ανθρώπους στην Ινδία , σε 18.000 σε μια αρένα ταυρομαχιών στην Κολομβία και σε 8.000 κατά τη διάρκεια καταιγίδας στην Ουκρανία.
Σε ηλικία 8 ετών, ο Βούισιτς έπαθε κατάθλιψη. Είδε τον εαυτό του σαν βάρος για τους άλλους. Συνειδητοποίησε ότι θα ήταν απίθανο να πάει στο κολλέγιο, να έχει μια σύζυγο ή ακόμα να αγκαλιάσει τα παιδιά του. Προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Αλλά στην ηλικία των 13 ετών, τον ενέπνευσε η ιστορία ενός ανθρώπου που ξεπέρασε τις αναπηρίες του, και άρχισε να είναι ευγνώμων για την οικογένεια και την υγεία του. «Συνειδητοποίησα ότι είχα μια επιλογή. Μπορούσα είτε να λυπηθώ τον εαυτό μου ή να ευχαριστήσω τον Θεό για ό,τι έχω. Ο φόβος και η ενοχή παραλύουν τους ανθρώπους περισσότερο από το να μην έχουν άκρα».
«Δεν είμαι ένας υπερφυσικός τύπος», λέει ο Βούισιτς ο οποίος έχει συναντήσει αρχηγούς κρατών και έχει εμφανιστεί στην εκπομπή 20/20 του ABC. «Γυρίζω τον κόσμο ενθαρρύνοντας εκατομμύρια ανθρώπους να υπερβούν τις αντιξοότητες της ζωής τους με πίστη, ελπίδα, αγάπη και κουράγιο, ώστε να μπορέσουν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. Σ’ αυτό το βιβλίο θα μοιραστώ μαζί σου τις εμπειρίες μου όσον αφορά την αντιμετώπιση των αντιξοοτήτων και των εμποδίων. Κάποια από αυτά τα εμπόδια είναι καθαρά προσωπικά. Τα περισσότερα όμως είναι οικουμενικά και αφορούν τους πάντες. Σκοπός μου είναι να σε ενθαρρύνω να ξεπεράσεις τις δικές σου προκλήσεις και δυσκολίες, ώστε να μπορέσεις να βρείς τον δικό σου σκοπό και το δικό σου μονοπάτι προς μια αληθινή ζωή».
 το βιβλίο του Νικ Βούισιτς "ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ"  
ΑΠΟ ΤΙΣ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΕ ΟΛΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ! ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 210 3226343 ΠΡΟΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ sales@enploeditions.gr EKΔΟΣΕΙΣ "ΕΝ ΠΛΩ"

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 

Δίχως χέρια, δίχως πόδια, δίχως όρια!
 "Ένας από τους καλύτερους τρόπους που έχω βρει για να αντέχω, ακόμα κι όταν οι προσευχές μας δεν εισακούονται, είναι να απευθύνομαι και να αγγίζω τους άλλους. Αν τα βάσανά σου είναι βάρος, βγες από τον εαυτό σου, πλησίασε κάποιον άλλο και διευκόλυνέ τον με το δικό του βάρος, και δωσ’ του ελπίδα. Δωσ’ του χέρι να σηκωθεί και θα παρηγορηθεί, ξέροντας ότι δεν είναι ο μόνος που υποφέρει. Όταν χρειάζεσαι κάποιον να συμπάσχει μαζί σου, γίνε εσύ αυτός ο κάποιος για τον διπλανό σου. Γίνε φίλος όταν χρειάζεσαι εσύ έναν φίλο. Δώσε ελπίδα όταν είσαι εσύ που περισσότε- ρο απ’ όλους την χρειάζεσαι. Είμαι νέος και δεν προσποιούμαι ότι διαθέτω όλες τις απαντήσεις, αλλά ολοένα και περισσότερο συνειδητοποιώ ότι όποτε μοιάζει να πρυτανεύει η έλλειψη της ελπίδας, όποτε οι προσευχές μας φεύγουν αναπάντητες κι οι χειρό- τεροί μας φόβοι επαληθεύονται, τότε η σωτηρία μας εναπό- κειται στις σχέσεις μας με τους γύρω μας ανθρώπους και (ιδιαίτερα για μένα και κάθε άλλο συγχριστιανό μου) στη σχέση μας με τον Θεό και στην εμπιστοσύνη που δείχνουμε στην αγάπη και τη σοφία Του." Όραμα δίχως όρια "Όταν περνούσα την περίοδο της κατάθλιψής μου, στα 10 μου χρόνια, δεν έπασχα από κάτι σωματικό. Δεν είχα χέρια και πόδια, αλλά είχα ό,τι χρειαζόμουν για να ζήσω την ικα- νοποιητική και πλήρη νοήματος ζωή που ζω σήμερα – με μία εξαίρεση. Τότε στηριζόμουν σε ό,τι μπορούσα να δω. Εστία- ζα την προσοχή μου στους περιορισμούς μου μάλλον παρά στις δυνατότητές μου. Έχουμε όλοι περιορισμούς. Ποτέ δεν πρόκειται να γίνω αστέρας του NBA, αλλά είμαι εντάξει διότι μπορώ να εμπνέω ανθρώπους να γίνουν αστέρες της ίδιας τους της ζωής. Δεν πρέπει ποτέ να ζεις με βάση το τι σου λείπει. Αντιθέτως, ζήσε σαν να μπορείς να κάνεις ό,τι ονειρεύεσαι να κάνεις. Ακόμα κι όταν σου τυχαίνει μια αναποδιά ή βιώ- νεις μια τραγωδία, υπάρχει συχνά στον ορίζοντα η δυνατό- τητα ενός απροσδόκητου, ολότελα απίθανου και τελείως ανέφικτου οφέλους. Ίσως να μη συμβεί άμεσα. Ίσως κάποι- ες στιγμές να αναρωτηθείς τι καλό θα μπορούσε να προκύ- ψει εξ αυτού. Δείξε όμως εμπιστοσύνη στο γεγονός πως όλα συμβαίνουν για καλό – ακόμα και οι τραγωδίες μπορούν να αποβούν θρίαμβοι."

Άλμα από το Διάστημα (koudouna.com - Το βίντεο της ημέρας)

Μετά από 9 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα από το άλμα για   την προσγείωση, ο 43χρονος Felix Baumgartner άγγιξε το έδαφος με ασφάλεια με μια τέλεια προσγείωση.  
Περισσότερα koudouna.com - Το βίντεο της ημέρας

Το νόημα της ζωής σε πέντε φράσεις

Bronnie Ware
1. Μακάρι να είχα το θάρρος να ζήσω τη ζωή μου όπως ήθελα και όχι όπως μου επέβαλαν
Αυτό το λένε οι περισσότεροι άνθρωποι όταν συνειδητοποιούν ότι η ζωή τους έχει σχεδόν τελειώσει και κοιτούν στο παρελθόν είναι εύκολο να δουν πόσα όνειρα έμειναν ανεκπλήρωτα Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν εκπλήρωσαν ούτε τα μισά από όσο είχαν ονειρευτεί.
Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να προσπαθήσετε να εκπληρώσετε μερικά από τα όνειρά σας στην πορεία. Από τη στιγμή που αρρωστήσεις είναι πολύ αργά. Η υγεία φέρνει μια ελευθερία που πολύ λίγοι συνειδητοποιούν, έως ότου έρθει ο καιρός και δεν την χάνουν.
2. Μακάρι να μην εργαζόμουν τόσο σκληρά
Αυτό το λένε κυρίως άνδρες ασθενείς. Είναι όλοι αυτοί που δεν πρόλαβαν να χαρούν τα παιδιά τους, δεν κατάφεραν να τα πάρουν μια αγκαλιά, να τα μεγαλώσουν, να χαρούν την εφηβεία τους. Είναι όλοι αυτοί που δεν έψαξαν αγάπη από το σύντροφό τους.
Η Bronnie από την πλευρά της μας συμβουλεύει να απλοποιήσουμε τον τρόπο ζωής μας κάνοντας συνειδητές επιλογές στην πορεία. Δημιουργώντας περισσότερο χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο ευτυχισμένοι και πιο ανοικτοί σε νέες ευκαιρίες.
3. Μακάρι να είχα το θάρρος να εκφράσω τα συναισθήματά μου
Πολλοί άνθρωποι δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους, προκειμένου να διατηρήσουν ισορροπίες με τους άλλους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είμαστε μέτριοι ως οντότητες. Υπάρχουν πολλές ασθένειες που σχετίζονται με την πικρία και τη δυσαρέσκεια.
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις αντιδράσεις των άλλων. Ωστόσο όταν αλλάζετε τον τρόπο επικοινωνίας μιλώντας ειλικρινά, θα θέσετε τις σχέσεις σε ένα εντελώς νέο και υγιές επίπεδο.
4. Μακάρι να είχα διατηρήσει επαφή με τους φίλους μου
Συχνά δεν συνειδητοποιούμε τα πραγματικά οφέλη της φιλίας. Ο πολυάσχολος τρόπος ζωής φθείρει τη φιλία. Αυτό όμως που μένει στο τέλος είναι αυτό γι' αυτό διαφυλάξετε την ως κόρη οφθαλμού.
5. Μακάρι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να είναι πιο ευτυχισμένος
Πολλοί δεν είχαν αντιληφθεί μέχρι το τέλος της ζωής τους ότι η ευτυχία είναι μια επιλογή. Είχαν μείνει κολλημένοι σε παλιά πρότυπα και συνήθειες. Ο φόβος της αλλαγής τους έκανε να προσποιούνται ακόμα και στον ίδιο τους το εαυτό.

Περισσότερα εδώ

Ραντεβού στα όνειρά σου

Είναι μικρές οι λέξεις
πες μου πώς να χωρέσεις
σε μία λέξη μια ματιά
Σε μία λέξη μόνο
να κλείσεις χαρά και πόνο
του έρωτά μας τη φωτιά
Κράτα μου μια ματιά
στα μεγάλα σου μυστικά
μη μου λες καληνύχτα
δεν τελειώνει η νύχτα για μας
Σαν όνειρο θα σε βρω
που βγαίνει αληθινό

Ραντεβού στα όνειρά σου
στον παλμό του έρωτά σου
για μια βόλτα στης αγάπης τα κρυφά
Ραντεβού στη μοναξιά σου
συντονίσου στην καρδιά σου
το ταξίδι συνεχίζεται για μας

Είναι στιγμές η αγάπη
χαμόγελο μεσ΄το δάκρυ
ρίγος που πιάνει την καρδιά
Κάποιες στιγμές τρομάζει
κι όμως για δες πώς μοιάζει
όλος ο κόσμος μια αγκαλιά
Κράτα μου μια ματιά
στα μεγάλα σου μυστικά
μη μου λες καληνύχτα
δεν τελειώνει η νύχτα για μας
Σαν όνειρο θα σε βρω
που βγαίνει αληθινό

Ραντεβού στα όνειρά σου
στον παλμό του έρωτά σου
για μια βόλτα στης αγάπης τα κρυφά
Ραντεβού στη μοναξιά σου
συντονίσου στην καρδιά σου
το ταξίδι συνεχίζεται για μας

Στίχοι: Δημήτρης Τσάφας
Μουσική: Χρήστος Δάντης
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Δάντης

Αν σ`ονειρευτώ

Βλέπουν τα μάτια πιο καλά
αν τα κρατάω κλεισμένα
όλα τριγύρω αδιάφορα
απ’ το πρωί ως το βράδυ.

Μα όταν κοιμάμαι στα όνειρα
κοιτάνε μόνο εσένα
και με το μαγικό τους φως
διαλύουν το σκοτάδι.

Μέχρι να σε δω, μέχρι να σε δω
οι μέρες μου θα είναι μέρες δίχως μάτια.
Αν σ’ ονειρευτώ, αν σ’ ονειρευτώ
οι νύχτες μου θα κλέψουνε της μέρας τα παλάτια.

Τι αιμοβόρος τύραννος
που έγινε ο χρόνος
των μακρινών αιώνων του
τις ώρες θα ρωτάω.

Θέλω καλή απάντηση
όσο όσο την πληρώνω
ο έρωτας ακούει με τα μάτια
γι’ αυτό κουφός είναι και μόνος.

Μέχρι να σε δω, μέχρι να σε δω
οι μέρες μου θα είναι μέρες δίχως μάτια.
Αν σ’ ονειρευτώ, αν σ’ ονειρευτώ
οι νύχτες μου θα κλέψουνε της μέρας τα παλάτια.

Φίλιππος Πλιάτσικας

From: http://lyricstranslate.com

Τα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας ξέρουν από ανηφοριές

Παίρνω ένα ποδήλατο και φεύγω για τ' αδύνατο
κρατάω στο χέρι το κλειδί
πιάνω το τιμόνι ο σφυγμός μου δυναμώνει
το έργο κάπου το 'χω ξαναδεί

Ήμουν μικρό παιδάκι με καθαρή καρδιά
είχα τ'ονειρό μου, το ποδήλατό μου
κι όλα έμοιαζαν σωστά
έγινα δεκάξι, κι όλα ήταν εντάξει
είχα μια ζωή μπροστά

Το ποδήλατό μου, ήταν πάντοτε δικό μου
και με πήγαινε πολύ μακρυά
μέσα στη Σαχάρα, σαν την πιο βαθιά λαχτάρα
μ' οδηγούσε πέρα απ' τη χαρά

Και τώρα στον αγώνα, ξανά απ' την αρχή
Φόρτσα στο πεντάλι, να 'ρθουνε κι οι άλλοι
πάμε για ορθοπεταλιές
τα ποδήλατά μας, όπως τα όνειρά μας
ξέρουν από ανηφοριές

Στίχοι: Δαβαράκης Άρης, μουσική: Νικολόπουλος Χρίστος, ερμινεία: Μακεδόνας Κώστας

Μόνο στα όνειρα μπορώ να σε αγγίζω

Σ ανύποπτο χρόνο
στο νου μου σε φτιάχνω
σα μυστικό θησαυρό
Με ό,τι δε μου πες
γεμίζω σελίδες
ίσως στις λέξεις σε βρω
Θολώνω τη μέρα
στον ήλιο που σβήνει
το πρόσωπό σου να δω
Στα σύννεφα απλώνω
ουράνιο τόξο
γέφυρα να ρθεις εδώ

Μόνο στα όνειρα
μπορώ να σε αγγίζω
ν αφήνεις χρώμα
πάνω στο δικό μου γκρίζο
Και κάθε αυγή που το σκοτάδι
θα παλιώνει
κι άλλη παράσταση στην πρόβα
θα τελειώνει

Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
μόνο στα όνειρα
μπορώ να σε αγγίζω
Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
αφήνεις χρώμα πάνω
στο δικό μου γκρίζο

Αυτό που με θλίβει
κρατάω κρυμμένο
σ ένα συρτάρι κλειστό
τραγούδια εικόνες
κι όσα μαζί σου
θα θελα να μοιραστώ
Θολώνω τη μέρα
στον ήλιο που σβήνει
το πρόσωπό σου να δω
Στα σύννεφα απλώνω
ουράνιο τόξο
γέφυρα να ρθεις εδώ

Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
μόνο στα όνειρα
μπορώ να σε αγγίζω
Μόνο στα όνειρα μόνο στα όνειρα
αφήνεις χρώμα πάνω
στο δικό μου γκρίζο

Στίχοι Θανάσης Βούτσινος
Μουσική Μιχάλης Χατζηγιάννης

Όνειρο ήτανε

Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα 'ναι όπως πρώτα
Ξημέρωσε πάλι

Ξυπνάω στο φως τα μάτια ανοίγω για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο
Ξημέρωσε πάλι

Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο
Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο κι από τo όνειρό μου ακούω καθάριο
Το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε

Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει
και τ' όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει
Θα 'μαι κοντά σου

Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς τη ψυχή μου
Με τα φτερά σου

Μα το πρωί χάνεσαι φεύγεις ανοίγω τα μάτια κι αμέσως πεθαίνεις
Μην ξημερώνεις ουρανέ

Άδεια η ψυχή μου...