Φυτά: Ελιά - δώρο της φύσης

Καταπληκτικό άρθρο απ`το fillaelias.blogspot.gr !!!!
Τα οφέλη από την κατανάλωση φύλλων ελιάς (χυμού, αψεθήματος, ελαιόλαδου), συνοπτικά αναφέρονται ως εξής:
1. Ενίσχυση ανοσοποιητικού συστήματος. Αποτελεί το κυρίαρχο όφελος με την κατανάλωση χυμού ή ροφήματος φύλλων ελιάς, λόγω του ενεργού συστατικού τους, την ελαιοευρωπαΐνη. Η αποτελεσματικότητα κατά πολλών παθογόνων, μπορεί να ωφελήσει στην αντιμετώπιση των ιών της γρίπης, του έρπητα, μύκητες (υπερανάπτυξη ζυμομυκήτων - Yeast Syndrome), βακτήρια (11 ειδών). Έχουν αναφερθεί θεαματικά αποτελέσματα και στην αντιμετώπιση έντονων συμπτωμάτων του AIDS με χορήγηση φύλλων ελιάς.
2. Αντιοξειδωτική δράση. Η αναστολή της οξείδωσης της LDL χοληστερόλης, που προκαλεί η ελαιοευρωπαΐνη των φύλλων ελιάς, μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η ταυτόχρονη παρουσία της «αντιοξειδωτικής» βιταμίνης Ε που υπάρχει σε αφθονία στα φύλλα ελιάς, ενισχύει ακόμα περισσότερο την εν λόγω δράση.
3. Αντιυπερτασική δράση. Από τη δεκαετία του 1950, υπάρχουν κλινικά δεδομένα για τη χρήση των φύλλων ελιάς στη θεραπεία της υπέρτασης, μέσω της αγγειοδιασταλτικής τους δράσης.
4. Αναστολή συγκόλλησης των αιμοπεταλίων. Αυτή η ιδιότητα μετατρέπει τα φύλλα ελιάς, σε σημαντικό όπλο για την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών επεισοδίων και την αποφυγή επικίνδυνων θρόμβων.
5. Αύξηση ενεργητικότητας - Αντιμετώπιση χρόνιας κόπωσης. Η κατανάλωση φύλλων ελιάς έχει αναφερθεί πολλάκις από ασθενείς, αλλά και από υγιή άτομα, ότι προσδίδει μεγαλύτερη ενεργητικότητα. Αυτή η μεγαλύτερη ενεργητικότητα, δυνητικά μπορεί να αυξήσει την απόδοση στην εργασία, την επίδοση στον αθλητισμό. Επίσης, έχουν αναφερθεί πολλά περιστατικά ταχείας ανάρρωσης από χρόνια κόπωση με τη συχνή και συστηματική κατανάλωση φύλλων ελιάς. Εν ολίγοις, αποτελούν σημαντικότατο εργαλείο του σύγχρονου και επιβαρημένου από το στρες ανθρώπου, στην ανάγκη για ευεξία και μακροζωία.
Εύκολα μπορεί κανείς να παρατηρήσει, τον πλούτο των φύλλων ελιάς σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα και βιταμίνες, καθιστώντας τα σε πολύτιμο διατροφικό εργαλείο του ανθρώπου. Παράλληλα, η αναλογία τους σε λιπαρά οξέα (κορεσμένα, μονοακόρεστα, πολυακόρεστα), είναι η ιδανική και υποδεικνύει τις καρδιοπροστατευτικές τους ιδιότητες. Η παρουσία της βιταμίνης Ε, είναι διπλάσια και από αυτή που υπάρχει σε ανάλογη ποσότητα σησαμέλαιου (4,1 mg/100gr), καθιστώντας τα φύλλα ελιάς, σε τρόφιμο πλούσιο στην εν λόγω βιταμίνη. Όσον αφορά το σίδηρο, η παρουσία του είναι μεγαλύτερη από αντίστοιχη παρουσία δημητριακών πρωινού (8,2mg/100gr), που τόσο διαφημίζονται ως πλήρης και ποιοτική τροφή για το σύγχρονο άνθρωπο. Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στις διαιτητικές ίνες των φύλλων ελιάς. Οι διαιτητικές ίνες, βρίσκονται σε αυτό το τρόφιμο σε αφθονία, καθιστώντας το σε τρόφιμο που βοηθά στην πολυπαραγοντική αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.
Παραδοσιακή παρασκευή ροφήματος με φύλλα ελιάς 
Γίνεται αποξήρανση των φύλλων ελιάς στον ήλιο ή σε θερμοκρασία όχι μεγαλύτερη των 65 C . Η διαδικασία ροφήματως γίνεται όπως τα άλλα τσάγια δηλαδή για ένα ποτήρι τσάι 4-5 αποξυραμμένα φύλλα ελίας και να βράζουν για 15-20 λεπτά σε χαμηλή-μέτρια φωτία. Όπως αναφέρθηκε 2 φορές την μέρα για 6 μήνες μπορεί να βοηθήσει ασθενείς να ξεπεράσουν αρκετές ασθένιες απο της οποίες αναφερθήκαμε πιο πάνω και πάντα τηρώντας σωστή διατροφή με αρκετά αντιοξειδωτικά (όπως τα φρούτα, κοκκίνες πιπερίες, σκόρδο, μαιτανό, κρεμμύδι, ρίγανη, λαχανικα)

Οδηγίες Δρ. Λαμπρόπουλου για να φτιάξετε χυμό για θεραπεία:
1. Διαλέξτε ένα ελαιόδεντρο Μεσογειακού τύπου που δεν έχει ψεκαστεί με χημικά.
2. Κόψτε το ανώτερο 30-40cm ενός κλαδιού.
3. Διαλέξτε κυρίως τα φύλλα που είναι συνδεδεμένα με τον κύριο μίσχο και τα φρέσκα φύλλα από τα κλωνάρια των μικρότερων κλαδιών, όχι μεγαλύτερο από 3 cm το φύλλο.
4. Ξεπλύνετε τα φύλλα (10 λεπτά μέσα στο νερό) πολύ καλά με άλας και λίγο ξύδι άσπρο.
5. Τα λιώνουμε στο μπλέντερ και μετά τον πολτό τον σουρώνουμε και βγάζουμε τον καθαρό χυμό των φύλλων της ελιάς (περισσότερα πιο κάτω).
Σημείωση: Θα πρέπει όποιος θέλει να πίνει τον χυμό να ρωτήσει πρώτα τον γιατρό του και σε καμία περίπτωση να μην σταματήσει τυχόν φάρμακα από μόνος του κι ότι ο χυμός από φύλλα ελιάς δίνεται ως διατροφικό συμπλήρωμα και όχι ως φάρμακο (εφόσον δεν έχουν γίνει οι απαραίτητες έρευνες προς σιγουρία ότι ο χυμός πρέπει να πίννετε χωρίς την χορήγηση φαρμάκών, άρα συμβουλευόμαστε το γιατρό μας πρώτα).
Ο Δρ. Λαμπρόπουλος συνέστησε ότι αυτή η θεραπεία είναι αποτελεσματική αν παίρνεις την ακόλουθη δοσολογία:
Καρκινοπαθείς: Ανακατέψτε 1 πατημένο ποτήρι με φύλλα ελιάς και 2 ποτήρια νερό (καθαρό χωρίς χλωρίνη) σε μίξερ. Πρέπει να παίρνεται 1 ποτήρι κρασίου (1/2 ποτήρι) καθαρού χυμού από φύλλα ελιάς 3 φορές την μέρα (πρωί-μεσημέρι-βράδυ), καθημερινά και χωρίς διακοπή, πριν ή μετά το φαί για τέσσερις μήνες το λιγότερο.
Μη καρκινοπαθείς: Ανακατέψτε 1 πατημένο ποτήρι με φύλλα ελιάς και 3 ποτήρια νερό (καθαρό χωρίς χλωρίνη) σε μίξερ. Παίρνεται 1/4 ποτήρι καθαρού χυμού από φύλλα ελιάς, 1-3 φορές την εβδομάδα πριν ή μετά το φαί για διάστημα 1-4 μηνών κάθε χρόνο. Το πίνετε είτε σκέτο είτε με άλλα φρέσκα αντιοξειδωτικά όπως είναι το φρέσκο πορτοκάλι, ακτινίδιο, μάνγκο, αλόη βέρα (ενισχυτική διατροφή με 75 ωφέλιμες ουσίες) ακόμα και μπανάνα, ροδάκινα, μήλα, λαχανικά για να είναι πιο εύγεστο και ευεργετικό ρόφημα.

Πηγή με πολλές άλλες πληροφορίες για τα φύλλα της ελιάς εδω

Φυτά: Αγριαγκινάρα και Γαϊδουράγκαθο

Χτες αγόρασα στον παγκο με λαχανικά ένα χόρτο. Όταν ρώτησα "Τι όνομα έχει;" Η απάντηση  ήταν "αγριαγκινάρα". Όταν μπήκα στο ίντερνετ για να διαβάζω τι καλό κάνει αυτό το φύτο βρήκα ότι αγριαγκινάρα λένε και γαϊδουράγκαθο. Αλλά μετά ανακάλυψα ότι είναι 2 διαφορετικά φυτά:
αγριαγκινάρα (Cynara cardunculus) και
γαϊδουράγκαθο (Silybum marianum/Cardus marianus), σίλυβο το μαριανό 

Οι αρχαίοι έλληνες χρησιμοποιούσαν την αγριαγκινάρα (Cynara cardunculus) ως διουρητικό, εφιδρωτικό, αντι-ρευματικό και χολαγωγό. Αυτό το φυτό καταπολεμούσε τις τροφικές δηλητηριάσεις και τις ασθένειες στο συκώτι. Στο XVIII-XIX αιώνα τα φύλλα της αγριααγκινάρας χρησιμοποιούνται ευρέως για την αντιμετώπιση ίκτερου, σκορβούτο, οίδημα, ρευματισμούς, χρόνιους πόνους, ορισμένες ασθένειες της καρδιάς, που οδηγούν σε οίδημα. Περιέχει βιταμίνες Α, Β, Ο, ασβέστιο και φώσφορο. Έχει ακόμα την εξαίρετη ιδιότητα να απομακρύνει τη χοληστερίνη από το αίμα. Ενεργεί ακόμα κατά των κνησμών του δέρματος και κατά του τεταρταίου πυρετού. Η αγριαγκινάρα επίσης αυξάνει την όρεξη.
* Σύμφωνα με http://www.agromes.com  η σιλυμαρίνη της άγριας αγκινάρας, (η έρευνα δερματολόγων του Πανεπιστημίου Ιατρικής του CaseWestern) έχει την ιδιότητα να “ελέγχει” την παραγωγή των ελευθέρων ριζών και να περιορίζει τη δραστηριότητά τους. Η σιλυμαρίνη είναι ένα τόσο ισχυρό αντιοξειδωτικό, όπου χρησιμοποιείται επίσης και στο εσωτερικό του οργανισμού για την καταπολέμηση πολλών ασθενειών του ήπατος. Περιέχει μεγάλες ποσότητες ινωδών ουσιών που όπως έχομε συχνά αναφέρει, παρόλο του ότι οι ουσίες αυτές δεν περιέχουν θρεπτικά στοιχεία, αποτελούν ωστόσο ένα αποτελεσματικό μέσον για τον καθορισμό του οργανισμού από τοξίνες, προλαβαίνουν υψηλή χολιστερόλη ή ακόμα καρδιακά νοσήματα, υψηλή πίεση, ζαχαροδιαβήτη και καρκίνο του παχέος εντέρου. Φρέσκια ή κατεψυγμένη, μισή κούπα καρδιές άγριας αγκινάρας περιέχει 5 περίπου γραμμάρια ινωδών ουσιών, κάπου 20% της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας για σωστή λειτουργία του οργανισμού.
Οι άγριες αγκινάρες είναι επίσης καλή πηγή μαγνησίου που είναι γνωστό ότι βοηθά στη μείωση υψηλής πίεσης του αίματος. Το μαγνήσιο είναι επίσης γνωστό ότι σταθεροποιεί τους χτύπους της καρδιάς.
Οι άγριες αγκινάρες είναι επίσης κατάφορτες με Βιταμίνη Β, τόσο απαραίτητη στις εγκύους γυναίκες, για την σωστή ανάπτυξη του εμβρύου. Σημαντική είναι επίσης και η Βιταμίνη C που βρίσκεται στην αγκινάρα.

Το γαϊδουράγκαθο η σίλυβο το μαριανό  μοιάζει με την αγριαγκινάρα και εμφανισιακά και με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες όπως:
• Εφιδρωτικές, χολαγωγές, διουρητικές, τονωτικές, κατά των κολικών, της δυσεντερίας και της υπότασης.
• Έχει ευεργετική επίδραση στο ήπαρ ενισχύοντας την δημιουργία νέων κυττάρων, ενώ με τις ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες του καταπολεμά τα προβλήματα που δημιουργούνται από την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών. • Χρησιμοποιείται ακόμη για την παραγωγή γάλακτος κατά την διάρκεια του θηλασμού αλλά και κατά της ψωρίασης, στη προστασία του συκωτιού από λοιμώξεις, κατανάλωση αλκοόλ ή χημειοθεραπείες.
Διαφορά μεταξύ γαϊδαράγκαθο και αγριαγκινάρα είναι ότι τα φύλλα του γαϊδαράγκαθου είναι πράσινα με χαρακτηριστικά άσπρα σημάδια σαν φλέβες και τα λουλούδια του έχουν χρώμα βυσσινί.  Επίσης αυτό το φυτό αναφέρεται και ως Μαριανό γιατί θεωρήθηκε από την παράδοση ότι οι άσπρες κηλίδες των φύλλων προέκυψαν από τις σταγόνες γάλακτος της παρθένου Μαρίας που έπεσαν σ’ αυτά. Η ονομασία του γαϊδουράγκαθο οφείλεται στο γεγονός ότι αποτελεί νόστιμη επιλογή των γαϊδουριών τα οποία το τρώνε χωρίς να πληγώνονται.
*
Οι πρώτες αναφορές στο φυτό έγιναν από τον Θεόφραστο κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. όπου αναφέρεται με το όνομα "Πτέρνιξ". Στη συνέχεια ο Δισκουρίδης συνιστά το "Μέγα Κενταύριον", η "Σόλυβον" για την επούλωση των πληγών.
Σήμερα είναι ο πιο μελετημένο φυτό για τη θεραπεία ηπατοπαθειών.
**
Στη βοτανοθεραπευτική χρησιμοποιούνται κυρίως οι σπόροι.H ρίζα και τα φρέσκα νέα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αλλά πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους. Τα κεφάλια του μπορούν να φαγωθούν όπως οι αγκινάρες πριν ανθίσουν, αλλά είναι πολύ πιο μικρά. Οι ξεφλουδισμένοι μίσχοι του τρώγονται ωμοί ή μαγειρεμένοι, είναι εύγευστοι και θρεπτικοί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν όπως το σπαράγγι ή το ρεβέντι ή να προστεθούν σε σαλάτες την άνοιξη. Τα άλλα μέρη του φυτού επίσης χρησιμοποιούνται φαρμακευτικά αλλά έχουν χαμηλότερες περιεκτικότητες σε δραστικές ουσίες.

***
Χορηγείται σε όλα τα προβλήματα της χοληδόχου κύστης καθώς αυξάνει την έκκριση και την ροή της χολής από το ήπαρ και της χοληδόχου κύστης. Είναι αντίδοτο σε δηλητηριάσεις από μύκητες του γένους Amanita καθώς και από άλλες τοξίνες του περιβάλλοντος. Χρησιμοποιείτε ακόμα σαν δυναμωτικό του εγκεφάλου και της μνήμης, σαν καταπραϋντικό στη καταρροή και στη πλευρίτιδα. Πρόσφατα ανακαλύφθηκε η αντικαρκινική, η νευροπροστατευτική αλλά και η καρδιοπροστατευτική του δράση λόγο της μείωση της χοληστερόλης που προκαλεί. Επιστημονικές αποδείξεις της σημαντικής αντικαρκινικής ιδιότητας του γαϊδουράγκαθου μπορείτε να βρείτε εδώ:http://www.sciencedaily.com/releases/2007/11/071114111149.htm
Πηγη: diadrastiko: Γαιδουράγκαθο βοηθά στο συκώτι και την αποτοξίνωση από χημειοθεραπείες

Πολύ σοβαρό κίνητρο για να κόψω τα γλυκά

"Νέα έρευνα Σουηδών επιστημόνων αποκαλύπτει πως οι γυναίκες που καταναλώνουν περισσότερα γλυκίσματα, όπως κουλουράκια, κέικ, τάρτες κ.α. ενδέχεται να αναπτύξουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.Τα τρόφιμα που περιέχουν ζάχαρη επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου με διάφορους τρόπους. Το ένα είναι ότι η κατανάλωση της ζάχαρης προκαλεί την απελευθέρωση περισσότερης ινσουλίνης, η οποία μπορεί να τονώσει την υπερβολική ανάπτυξη των κυττάρων του ενδομητρίου που καλύπτει τη μήτρα. Τα γλυκά επίσης ενισχύουν την απελευθέρωση της οιστρογόνου ορμόνης που προκαλεί την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων. Αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό του καρκίνου."

Πηγή: Daily Mail

Μετάφραση / Επιμέλεια θέματος: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Ο σολομός στη γλάστρα!

Επιτέλους ήρθε η καλύτερη φίλη μου! Ποιά είναι και γιατί την αγαπάω τόσο πολύ; Γιατί είναι πολύ καλή!!! Το ονομα της είναι Γλυστρίδα η Αντράκλα ( «Γλυστρίδα» πιό πολύ αρέσει στις γυναίκες, «Αντράκλα» στους άντρες. Για ποιό λόγο θα καταλάβετε αργότερα!) Για όλα τα προβλήματα υγείας που σήμερα καταπολεμούνται από τα λιπαρά οξέα ωμέγα-3 και στα οποία συμπεριλαμβάνονται οι φλεγμονές, τα προβλήματα στην καρδιά, οι στομαχικές διαταραχές, ο πόνος και ο πυρετός, τα προβλήματα του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος η γλυστρίδα βρίσκει λύση επειδή είναι πολύ καλή φυτική πηγή ωμέγα-3 λιπαρών οξέων (που επησεις κατεβάζουν τη χοληστερίνη) και αντιοξειδωτικών, όπως και βιταμίνης C, βιταμίνης D, βιταμίνη Ε, σιδήρου. Γι`αυτο όταν ο γιατρός σας λέει «να θάτε σολομό!» (κοστίζει πάρα πολύ και γύρω είναι οικονομική κρίση) μπορείτε να χρησιμοποιήσετε άλλη εναλλακτική λύση απ`τον κήπο σας η απ`την γλάστρα σας.
Η χρήση της γλυστρίδας ως θεραπευτικό φυτό στην Ευρώπη, το Ιράν και την Ινδία, έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν. Στην αρχαία Ρώμη η γλυστρίδα χρησιμοποιείτο για θεραπεία των πονοκεφάλων και της δυσεντερίας, των σκωλίκων των εντέρων και των δαγκωμάτων από σαύρες. Ο Διοσκουρίδης την για το έλκος του στομάχου, τα νοσήματα της σπλήνας και τον πονοκέφαλο. Ενώ ο Πλίνιος επεκτείνει ακόμα περισσότερο τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού και την αποκαλεί « φυλαχτό για κάθε κακό». Επίσης ο Γαληνός δεν την αντιμετωπίζει μόνο ως βρώσιμο χόρτο αλλά στα συγγράμματα του μιλά για την εξαιρετική δύναμη του χυμού των φύλλων της. Απαλλάσσει το συκώτι από υπεραιμία γι’ αυτό λέγανε «γλυστρίδα και νερό συκώτι δροσερό». Επίσης, παλαιά τη συνιστούσαν στους πάσχοντες από αιμορροΐδες. Κοπανισμένη επιτίθεται σε εγκαύματα. Βοηθά στην κολίτιδα και είναι κατά των αμοιβάδων. Επίσης σταματάει τον πονοκέφαλο που προκύπτει από δίψα ή ζέστη, αλλά και την ίδια τηνδίψα βάζοντας 2-3 φύλλα κάτω από τη γλώσσα. Τρώγοντας γλιστρίδα το καλοκαίρι καθαρίζει το αίμα και χαμηλώνει την πίεση. Περιορίζει την έναρξη της καρκινογένεσης µειώνοντας τις οξειδωτικές βλάβες στο DNA. Περιορίζει, επίσης, την ανάπτυξη των όγκων, αφού δηµιουργηθούν, παρεµποδίζοντας την πρόσληψη αυξητικών παραγόντων από τα καρκινικά κύτταρα.
Όταν βράσεις τη γλυστρίδα έχει μια γλυστερή υφή. . Γι`αυτό για κάποιον που είναι αθυρόστομος και φλύαρος λένε «Γλυστρίδα ’φαγες και γλυστρά το στόμα σου;»
* Ο Αγάπιος : "Σταματά τον πόλεμο της σάρκας και την καούρα του στομαχιού, ανακουφίζει τα έντερα και ξεμουδιάζει τα δόντια. Όταν όμως έχεις φάει ξινές γεύσεις, χωνεύεται πολύ δύσκολα. Γι`αυτό να μην την τρώς σκέτη αλλά μαζί με ρόκα, βασιλικό, κάρδαμο και αλλά θερμά χόρτα".